RSS

Moondy – Puffers


Zijn naam? Jeff Mark Diamond. Zijn inspiratiebronnen? Van The Beatles tot  The Rolling Stones. Van The Dandy Warhols tot The Pixies.  Zijn bezigheden? Muziek maken. Liefhebber van visuele kunst en groot bewonderaar van rechtenactivist Desmond Tutu. Aan zijn nieuwe album “Puffers” werkten mee de bassisten Jimi Hawes en Tim Smith, drummer Justin McNeight en occasioneel Wes Funderbunk (trombone) en Rick Stewart (trompet). Ondoorgrondelijk middelpunt is natuurlijk Jeff Mark Diamond in de hoedanigheid van cultfiguur Moondy. Een opvallende verschijning met een bol in de vorm van de maan over zijn hoofd. Met zijn omgevormd stemgeluid en de vernietigende, desoriënterende, spacey klankbundels uit de elektrische piano, die hij soms laat krijsen als een gitaar, wringt hij zich door allerlei bochten.  Een enigszins theatrale manier om zichzelf te presenteren om zo mogelijke vooroordelen over hem als persoon te vlug af te zijn. ‘Ik wil dat mensen mijn muziek beter op waarde kunnen schatten’, schrijft Moondy op zijn website. ‘Ik verzet me tegen de huidige selfie-cultuur en vestig de aandacht op de muziek’.

Is hij een gek, die zich vernoemd naar de maan?  Is hij een ongrijpbare, geniale persoonlijkheid? Een kunstenaar die zichzelf aan extreme eisen van artistieke integriteit houd? ‘”Ik dompel me voortdurend onder in intense ervaringen en ben tot de conclusie gekomen dat het, hoe je het ook wendt of keert, vooral draait om communiceren en luisteren naar elkaar.” Moondy –  een liefhebber van de huidige “new- noise” beweging en verzot op de punk- en new-wave muziek. Moondy ziet muziek als een pure kunstvorm. “”Kunst zegt heel veel onze samenleving en onze behoefte aan beleving”, zegt Moondy. “Als je inziet dat een kunstzinnige gevoel op allerlei terreinen kan doorklinken, begrijp je dat kunst overal kan worden aangetroffen.”

Moondy’s nieuwe album “Puffers” kenmerkt zich door een grote diversiteit, te midden van geluidseffecten, een walm van hypnotiserende, psychedelische klanken en een stevige geluidsmuur, die je trommelvliezen terroriseren en de toehoorder  meetrekt in zijn onbekende, primaire wereld. Meedogenloze, poëtische en krachtige composities, veelal druk, maar nergens voorspelbaar.”Ik probeer mensen te verleiden om hun oren een beetje open te stellen door ze naar een wat luidruchtiger geluidslandschap mee te voeren dan ze gewend zijn”. En dat levert spanning op. En dat is het fundament van het album “Puffers”.  Zelden zo lekker volledig krankjorum geworden van een plaat.

http://www.moondy.com

(Johan Schoenmakers)


Your Comment