RSS

Stokoude muziek in de Leidse QBus met Kaia Kater

Kaia Kater is een 23-jarige muzikante uit het Canadese Toronto, die zich op haar platen “Sorrow Bound” (2015) en “Nine Pine” (2016) laat beìnvloeden door oeroude muziek. Oftewel stoffige riedels uit de Appalachen. Kaia Kater is een vakvrouw op de banjo. Onlangs toerde ze door Engeland en Ierland als voorprogramma van de Amerikaanse Rhiannon Giddens. Kaia Katers muziek ademt authenticiteit. Evenals haar optreden in de Leidse QBus, waar ze werd bijgestaan door de uit Denver, Colorado afkomstige Andrew Ryan op de contrabas. Magie, sereniteit en een ontspannen sfeer op het podium. Voor mij een aangename eerste kennismaking met twee fascinerende muzikanten. Het was een fijne formule. De dynamische jeugdigheid van Katers stemgeluid, Andrews lichaamspercussie (harlem’s little black bird) het virtuoze spel op de banjo en contrabas, de meerstemmige en acapella zang (Signs and Wonders) en de Canadese in de rol van verhalenvertelster. Zowel met de muziek als met haar anekdotes over het reizen per trein met een contrabas, het verschil tussen een café en een coffeehouse en de betekenis van haar naam in onze moerstaal kon het publiek in de QBus geen genoeg van krijgen.  En bleken de concertbezoekers makkelijker te verleiden tot een sing-a-long zonder woorden dan met een lied met een tekst waarmee wij moeilijk uit de voeten konden. Ook nam ze ons mee naar de plantages waar slavernij en uitbuiting het leven van een grote groep mensen tot een hel maakten.

Arise, Arise
To fight these dogs biting at my heels
In this town, in this town
I am meat for the taking
But in my home, in my home
There are kings and queens and blessings
Your gun, your gun
Is a symbol of my lynching
But I won’t run, I won’t run
I will stand with my people
As one
(Rising Down)

Op zo´n moment dwaalde je met je gedachten maar even af naar een idyllische droomwereld waar wel alles mooi en liefelijk was. Ondanks de soms serieuze thematiek zat er vooral veel plezier tijdens het optreden dat zeven kwartier duurde. Waar het publiek zich keurig gedroeg en Kater een brug sloeg tussen het heden met eigen repertoire en het verleden met traditionele muziek. Het maakte de gang naar de QBus meer dan de moeite waard.

(Johan Schoenmakers)


Your Comment