RSS

Caroline Herring – Golden Apples Of The Sun

carolineherringhoes

Beide, zowel Caroline zelf, als haar label Signature Records stralen behalve een hoeveelheid braafheid, ook iets oerdegelijks uit. Daarin herken ik bij Signature Records een zekere, doch eigentijdse overeenkomst met het oudere Red House Records. Nou associeert iedereen deze eigenschapen anders, en ook al spat het heilige vuur zelden van hun producten, eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik van beide labels bijna het gehele oeuvre in de kast heb staan. Waarom? Omdat je simpelweg niet heen kan om deze labels, wanneer je interesse ligt in de Noord Amerikaanse folk, blues en bluegrass muziek. Ook deze nieuwste van Caroline Herring bevat wederom een gedegen album. Gedegen qua productie en uitvoering, maar ook zeker ten aanzien van het compositorische gedeelte en de talrijke covers.
 
Joni Mitchell’s Cactus Tree krijgt wat mij betreft een weergaloze uitvoering, terwijl het EPtje eveneens een uitstekende Kate Wolf klassieker herbergt in de vorm van Here in California. Andermans nummers repliceren is een kunst die niet iedereen gegeven is, en Caroline verstaat die kunst uitstekend, maar blijft daarbij zeer dicht bij de oorspronkelijk versies. Dat maakt het eigen geschreven materiaal van Mrs. Herring eigenlijk voor mij meer interessant, en ook daarin stelt ze mij niet teleur, want een nummer als Abuelita mag er beslist zijn. Het gevoelige werk waar Caroline Herring patent op heeft is wederom rijk vertegenwoordigd, waardoor zowel het album, als het tijdelijke verkrijgbare Silver Apple eptje een verplichte aanschaf blijven voor de liefhebber. En voor de echte verzamelaar bestaat zelfs een vinyl uitvoering.
 
carolineherring1Caroline’s repertoire heeft zich over de afgelopen jaren echter weinig geëvolueerd, waardoor het mij moeilijk valt deze laatste als haar beste tot dusverre te benoemen. Haar repertoire en stijl zijn zondermeer de moeite waard, en dit werk zet de lijn van haar voorgaande albums moeiteloos door, waardoor je allerminst een bult valt aan een eventuele aankoop. Het een na laatste nummer, The Great Unknown, is als individueel nummer al indrukwekkend genoeg. Eveneens indrukwekkend is de alom vertegenwoordiging van multi-instrumentalist David “Goody” Goodrich. Deze man is al bij insiders bekend vanwege zijn staat van dienst voor Jeffrey Foucault, Chris Smither en Peter Mulvey en komt ook hier weer uitmuntend uit de verf. Van zijn eigen solo albums zegt Mulvey beminnelijk: “It’s kind of like Ry Cooder meets Brian Eno in a dark alley, and kicks his ass.” Caroline Herring d’r appeltjes zijn wat mij betreft om te zoenen, ongeacht of ze van zilver, of van goud zijn.
 
www.carolineherring.com
www.myspace.com/carolineherring
(Rein van den Berg)


Your Comment