Een talent is ze zeker, zangeres Inky Glass uit de Bronx, New York. Ze laat namelijk met haar debuut-cd “Miss Fit” een enorme indruk op mij achter. Haar stem vertoont overeenkomsten met de legendarische Nico en de voor vele onbekende Franse zangeres Hermine Demoriane. Hermine overdonderde mij in 1984 met haar debuut-ep World on my Plates. Je hoort op deze cd acht melodisch, soms klagere blues en folkliedjes met duidelijke invloeden van Janis Joplin, Patti Smith, Billie Holiday en Tom Waits. De sfeer die op deze studio-cd hangt is die van een open-mic avond in een klein cafe. Soms is Inky Glass (echte naam Heidi Kohlman) net  een ontembare hyena (Roses), maar hoor je de duistere kant van haar  in Cortar De La Venas (‘six more miles to your suicide’).

Ze zingt op een manier die het binnenste van het menselijke brein heftig in beroering brengt. Vijfentwintig minuten lang is de zangeres ingetogen en dan weer rauw en furieus met onder meer teksten over de wijk Harlem en het overlijden van haar dierbare vriend. Ondanks dat de acht liedjes vaak lastig en heftig gepassioneerd klinken weet Inky Glass op de cd “Miss Fit” de muzikale boog tot aan het eind gespannen te houden.

 

 

(Johan Schoenmakers)

(altcountryfolk.blogspot.com)