RSS

Sarah McQuaid – The Plum Tree And The Rose

Van een enorme productiviteit kun je de folkzangeres Sarah McQuaid met een betoverend, licht hees en donker stemgeluid nauwelijks beschuldigen. Ze timmert al wat jaren aan de weg en is ook in Nederland goed bekend bij de folkliefhebbers. Wie de publicaties in de gaten heeft gehouden weet dat McQuaid vanaf zondag 4 maart onder meer een aantal optredens zal verzorgen in ons land. Alles wat ze tot dusver heeft gemaakt is zeker van een onwaarschijnlijk hoog niveau. Dat gold voor haar uit 1997 stammende debuut “When Two Lovers Meet” met hoofdzakelijk traditionale Ierse folksongs. Een album dat nog aan alles en bijna iedereen voorbij ging. Met de opvolger uit 2008 “I Won’t Go Home ‘Til Morning”, een eerbetoon aan de Appalachen folkcatalogus en opgedragen aan haar moeder kon volgens mij geen enkele geïnteresseerde in het Engelse folkgenre meer om Sarah McQuaid heen. Ik keek dan ook met grote belangstelling en heel veel ongeduld uit naar de derde plaat van de momenteel in Engeland woonachtige singer-songwriter met een dubbele Amerikaans-Ierse nationaliteit.

Het nieuwe album “The Plum Tree And The Rose”, uitgebracht via het klein onafhankelijk platenlabel Waterbug Records, is bijna onaards mooi te noemen. Gemaakt uit liefde voor de muziek zonder winstbejag. Een plaat die net als haar voorgangers veel meer te bieden heeft dan alleen haar warme alt. Voor de productie deed Sarah wederom beroep op Gerry O’Beirne, die tevens de Zuid-Amerikaanse tiple en de twaalf-snarige gitaar bespeelt. Een dergelijk productieklusje kan je Gerry wel toe vertrouwen. Naast Sarahs stemgeluid vormt haar akoestische gitaar het uitgangspunt, smaakvol en subtiel ingekleurd door gelouterde muzikanten onder wie Bill Blackmore ( flugelhoorn en trompet),Rod Mckey (toetsen), Trevor Hutchinseon (contrabas), Rosie Shipley (viool), Maire Breatnach (viool) en Noel Eccles (percussie). Ondanks deze groep mensen weten Sarah en producer Gerry het geluid op “The Plum Tree And The Rose” vrij kaal te houden, waardoor alle elementen in haar muziek slechts geaccentueerd worden.


Dit is muziek met diepgang – voor de verfijnde liefhebber het neusje van de zalm, waarop je sprakeloos ondergaat hoe alles op wonderbaarlijke wijze samenhangt. Sarah weet met haar stem precies de juiste toon te zetten en veel sfeer over te brengen.’Hoe vertel ik het je dat je me los moet laten’ vraagt McQuaid zich in een brief aan haar moeder af in het openingsnummer Lift You Up and Let You Fly. Een nummer waarop ze muzikaal wordt omringd door de warme klanken van de flugelhoorn. Uitzonderlijk mooi is het intiem en betoverend trompetspel van Bill Blackmore in Sarahs versie van het door John Martyn geschreven Solid Air. Over het doel van ons bestaan, fantasie of werkelijkheid over reïncarnatie en hoe alles om ons heen tot stand is gekomen markeert de trilogie aan liedjes Hardwick’s Lofty Towers, In Derby Cathedral en het titelnummer. Adembenemend is het in de volksmond ontstane liedje Can She Excuse Me Wrong, een DADGAD arrangement in S’Ane Fuy Belha Ni Prezada en het in canon gezongen middeleeuwse New Oysters New. So Much Rain verhaalt over de bespiegelingen van hartstocht en verloren liefdes. Het walsende What Are We Going To Do refereert aan de gouden tijden van Cole Porter en George Gershwin.

Sarah McQuaid is een zangeres, die eigenlijk wereldfaam verdient. Helaas geniet ze nog nauwelijks bekendheid buiten een kleine kring muziekfanaten en toegewijde critici. “The Plum Tree And The Rose” zal waarschijnlijk te intens zijn voor de argeloze luisteraar, maar een must voor de ware liefhebber. Als je er van houd is de impact direct enorm en de liefde voor deze muziek onvoorwaardelijk.

06-03: Acoustic Roots Cafe De Rode Pimpernel, Den Bosch
07-03: Living Room Concerts, Nuenen
10-03: Razzmatazz muziekpodium, Oost-Souburg
11-03: Kerk – Garmerwolde
25-03: Taverne De Waag, Haarlem

www.sarahmcquaid.com

(Johan Schoenmakers)


3 Comments Add Yours ↓

  1. hans #
    1

    Inderdaad, een bijna onaards mooi album. Voor mij het eerste echt grote en belangrijke album dit jaar. Een album om te koesteren!

  2. Arjan Post #
    2

    geheel met Hans en dus met Johan eens. Eeen schitterend album!

  3. Ko #
    3

    tussen de kakelende dochters, op de achtergrond aan het luisteren. gevoel van Joni Mitchell komt over…



Your Comment