Deuren gaan open, die lang voor iedereen gesloten zijn gebleven. Zo komt het eigenlijk wel over als Dinosaurus Neil Young eindelijk na ongeveer 20 jaar bezig ermee geweest zijn The Archives 1963-1972 op de markt brengt. De fans hebben er lang opgewacht. Heeft Neil zijn werk goed gedaan om de fans tevreden te stellen? Allereerst moet mij van het hart, dat ik en mijn mede-recensenten altijd de lezers zo goed mogelijk proberen te informeren over een bepaalde cd. Helaas kreeg ik in het geval van The Archives 1963-1972 niet de hulp van de Warner Music Nederland om een zo goed mogelijk beeld te geven middels een DVD versie. Ik heb de recensie moeten schrijven met behulp van gekopieerde cd’s en het gemis van het bij de boxset geleverde boekwerk zal hiervan ook deel maken. Over naar de essentie van het verhaal. De archieven van Neil Young. Een aantal versies circuleren inmiddels op de muzikale markt. De CD, DVD en Blue-ray  en je kan ook onafhankelijk van de box iedere cd/dvd/blue ray apart bestellen. Een goed inzicht heeft Neil of de bedenker van dit plan, want commercieel is anders een boxset van 8 (cd) of 9 (DVD/Blue RAY) niet interessant. De box is ingedeeld in verschillende fases van Neil’s muzikale leven. Cd 1: Early Years (1963-1968). De cd opent met de beide kanten van de single die het op EBAY uitstekend doet “Aurora” en “The Sultan” van The Squires, Neil Young’s eerste bandje die zwaar beïnvloedt was door Hank B. Malvin van The Shadows. Zeer interessant te horen is het daaropvolgende nummer “I Wonder”, die we later in 1975 op Zuma zullen tegenkomen als “Don’t Cry No Tears”. “Mustang”, “I’ll Love You Forever” en “I Can’t Cry” sluiten het gedeelte van The Squires uit 1963 af, wat wordt gevolgd met 3 nummers, samen met schoolfriend Comrie Smith, die opgenomen zijn in het ouderlijk huis van de laatstgenoemde. Wat te denken van een bluessy “Hello Lonely Woman” die Neil later in 1987/1988 met The Blue Notes live ten gehore ging brengen. CD 1 volgt de muzikale weg van Neil naar 1965 waar hij in de studio, vlak voordat hij zich bij de Buffalo Springfield voegt, nog wat demo-opnamens opneemt, waaronder nummers die later nooit meer zijn bovenkomen te drijven zoals “The Rent is Always due”, “Runaround Babe”, “The Ballad of Peggy Glover” en “Extra, Extra”. Tien gereleasde nummers van The Buffalo Springfield vervolgen onze weg door Neil’s archives. Het hoe en waarom om niet gebruik te maken van b.v. onuitgebrachte live-opnamens van The Buffalo Springfield in plaats van in dit geval al uitgebrachte uitvoeringen van bekende liedjes blijft mij een raadsel. “Early Years” is ondanks dat over het algemeen een zeer interessant begin van de Boxset.

(Johan Schoenmakers)