RSS

Holly Williams – Here With Me

holly-w

Het moet niet meevallen om het kind of kleinkind te zijn van een monument uit de muziekwereld. Kijk maar naar pakweg Arlo Guthrie, Jacob Dylan, Rosanne Cash of Sean Lennon. Die torsen niet enkel een loodzware erfenis met zich mee, de muziek die door hun (groot)vader werd gemaakt zal in alle eeuwigheid gebruikt worden als ijkpunt voor de muziek die zij maken. Ga er maar eens aan staan.

Zo vergaat het ook Holly Williams, die niet alleen de behoorlijk getalenteerde kleindochter is van de welhaast heilig verklaarde Hank Williams Sr., maar ook nog eens de dochter van Hank Williams Jr. én de halfzus van Hank Williams III. Wat zij ook zal doen in haar hopelijk nog lange muziekcarrière, het zal altijd afgemeten worden aan het werk van opa, papa en halfbroer. En hoewel dat niet alleen menselijk maar ook begrijpelijk is, kun je bezwaarlijk zeggen dat het ook eerlijk is.

holly_wOp ‘Here With Me’, de opvolger van haar debuut-cd ‘The Ones We Never Knew’ uit 2004, laat Holly Williams naar mijn smaak helaas te zelden horen dat ze heel wat in haar mars heeft. De voornaamste reden van mijn ontevredenheid ligt bij de productie. Producer Justin Niebank kiest voor een volstrekt risicoloos, gladgestreken, afgestofte en onschadelijke poppy sound die ervoor zorgt dat Holly Williams regelrecht in het midden van de mainstream countrypop terecht komt, pal naast acts als Taylor Swift, Faith Hill en Rascall Flats. Niet toevallig allemaal acts die ooit in contact kwamen met de vlakschuurmachine van Niebank.

En dat is verdomd jammer want Holly Williams heeft een stem die je bij je nekvel kan vastgrijpen, luister maar eens naar de openingstrack ‘He’s Making A Fool Out Of You’, het nagenoeg live opgenomen ‘Three Days In Bed’ of de meer dan behoorlijke Neil Young-cover ‘Birds’. Maar drie nummers van de elf is voor iemand met deze vocale kwaliteiten véél te weinig. En daar zouden opa, papa en stiefbroer het meer dan waarschijnlijk mee eens zijn.

Een andere reden voor mijn teleurstelling zijn Holly Williams’ bij tijden schabouwelijke teksten. De lyrics in nummers als ‘Mama’ (‘Mama, you were smiling when you could’ve been crying all night / Mama, you made me believe everything was alright / Mama, you never wore your pain too thick / I’d like to thank you for this’) of ‘A Love I Think Will Last’ (‘I finally found a love I think could last / He don’t give a damn about my past / I found a boy who treats me like a Queen / I don’t wanna wake up from this dream’) overstijgen nauwelijks het niveau van de rijmelarij in een poëziealbum.

Dus dear Holly, ditch the asshole producer, neem wat meer muzikaal risico, wees een stuk kritischer op je songteksten, zing meer vanuit je buik, en alles komt goed.

 

www.hollywilliams.com


Your Comment