Geef Aimee Mann een barpiano, een aanzienlijk lager marketingbudget, de spontaniteit die haar beginperiode kenmerkte, een vleugje Maria Taylor en elf frisse, nagenoeg akoestische composities die vrolijk uit de boxen komen gefladderd en je hebt Alexis Stevens, een jonge singer-songwriter uit Iowa City, die onlangs met het complexloze album ‘Flood Or Drought’ op de proppen kwam.
Na omzwervingen bij mij volstrekt onbekende indiegroepjes als Saltlick en Testface zette Alexis Stevens een paar jaar geleden de stap naar een solocarrière die haar langs een eindeloze rij bars, achterafzaaltjes en muziekcafés bracht. In die periode scherpte ze haar schrijfstijl aan tot ze genoeg songs had die het waard waren om op cd te zetten.
Openingsnummer ‘Flood Or Drought’ wordt gedomineerd door een tingeltangelpiano die haasje-over speelt met Stevens’ aparte stem, een combinatie die goed werkt en die in de loop van het album nog een aantal keren herhaald wordt zoals in het repetitieve ‘Buzz’, het uitgelaten ‘Talk Of The Town’ en het weemoedige ‘Once Again’.
Alexis Stevens, die van zichzelf zegt dat ze klinkt als een stofzuiger in een zwembad, schrijft songs met sterke melodieën (‘All Along’) en intelligente teksten die afwisselend zeer openhartig (‘Over My Head’, ‘Princess’, ‘Shovel’) of recht voor de raap zijn (‘Wishes Don’t Come True’), maar die allemaal een zekere bekoorlijkheid uitstralen die ervoor zorgen dat ‘Flood Or Drought’ een meer dan genoeglijk album is.