Schotland heeft een rijke muzikale achtergrond. Daar waar ontberingen zijn, daar floreert huislijke gezelligheid vanzelf, lijkt me zo. Het Schotse buitenleven associeer ik met nat, kou, wind en veel regen, terwijl binnen, daar vind je de warmte, zowel in de vorm van de medemens als dat van een behaaglijk haardvuur, of als troost bij een goed glas whisky. Muziek behoort dus indirect tot de natuurlijke elementen van dit noordelijk gelegen land. Er zijn genoeg 
vertegenwoordigers bekend met een Schotse achtergrond; Iain David McGeachy (John Martyn), Jackie Leven, Grant Campbell, maar beslist ook James Grant. James begon zijn muzikale carriere in de jaren ’80 bij bands als Friends Again en Love and Money, alvorens hij zich in op een solo avontuur stortte rond 1985. Pas omstreeks 2000 breekt James Grant commercieel door met zijn album “Sawdust in my Vains”. Sindsdien heeft hij allesbehalve stilgezeten en “Strange Flowers” is de laatste uiting van zijn talent. Zijn songschrijvende vaardigheden komen prima tot uiting op dit album, evenals zijn zang, en zeker ook zijn gitaarspel. Luister maar eens naar het vlammende My Father’s Coat wanneer je jezelf wil overtuigen van zijn vaardigheden op dat instrument. “Strange Flowers” is al een aantal maanden geleden verschenen, maar heeft nog niet de aandacht gekregen die het verdient. Het is een rijke aaneenschakeling van overwegend sterke nummers, en wat mij betreft het meest consistente album van deze artiest tot dusver.
vertegenwoordigers bekend met een Schotse achtergrond; Iain David McGeachy (John Martyn), Jackie Leven, Grant Campbell, maar beslist ook James Grant. James begon zijn muzikale carriere in de jaren ’80 bij bands als Friends Again en Love and Money, alvorens hij zich in op een solo avontuur stortte rond 1985. Pas omstreeks 2000 breekt James Grant commercieel door met zijn album “Sawdust in my Vains”. Sindsdien heeft hij allesbehalve stilgezeten en “Strange Flowers” is de laatste uiting van zijn talent. Zijn songschrijvende vaardigheden komen prima tot uiting op dit album, evenals zijn zang, en zeker ook zijn gitaarspel. Luister maar eens naar het vlammende My Father’s Coat wanneer je jezelf wil overtuigen van zijn vaardigheden op dat instrument. “Strange Flowers” is al een aantal maanden geleden verschenen, maar heeft nog niet de aandacht gekregen die het verdient. Het is een rijke aaneenschakeling van overwegend sterke nummers, en wat mij betreft het meest consistente album van deze artiest tot dusver.
(Rein van den Berg)