2009 is een intensief muzikaal jaar, zeker ook voor Liz Longley, want die is dit jaar ruim in de prijzen gevallen. De dochter van Pierce Pettis, Grace, ging er uiteindelijk vandoor met de hoofdprijs, maar de overall score van Liz was allesbehalve misselijk. Evenals het niveau van haar laatste CD Somewhere in the Middle. Het album opent met het uitstekende doch lichtvoetige When I See Your Face. In de vorm van Johnny Duke heeft Liz een fenomenale gitarist aan zich zelf gebonden. Haar stijl bevindt zich op de royale vlaktes van de folkachtige popmuziek, zoals die door duizenden wordt beoefend, maar ik proef overduidelijk meer. Ze is nog zeer jong, en ondanks de klasse songs die dit album bevat heeft ze nog niet haar eigen specifieke stijl gevonden. Ben overigens allerminst huiverig dat dit niet gaat plaatsvinden, want wanneer je een uitzinnig mooi nummer kan schrijven als Rush dan ben je zeer bijzonder. De intensiteit binnen dit nummer is gemeend, en zang, tekst en instrumentatie vloeien naadloos ineen.

Het songmateriaal durf ik beslist te vergelijken met dat van een onvolprezen artieste als Lori McKenna. Niet taboedoorbrekende, maar fantasievol, oprecht, romantisch, en zeer doordacht vindt haar repertoire zich in relationele verstrengelingen en verliefdheden. People Get Ready van Curtis Mayfield nestelt zich uitstekend tussen het eigen geschreven songmateriaal, en ook in deze goedgekozen cover tref je weer opvallend gitaarwerk aan van the Duke. Haar stem nijgt lichtelijk naar een vroege Joni Mitchell, zonder er nadrukkelijk op te lijken. Ze weet de draaiingen in haar stem op een zeer natuurlijke vanzelfsprekende manier te laten vloeien. Een nummer als Overdue lijkt zo eenvoudig, maar wel van het soort eenvoud die bedrieglijk mooi is. Ook de titeltrack is een mooie verhalende ballade, die overgaat in een Bossa Nova-achtige akoestische Ain’t Too Good To Be True. Gelukkig heb ik ook de hand weten te leggen op haar debuut CD Take You Down uit 2007, en pas nadat ik die heb beluisterd weet ik 100 % zeker of hier een komende belofte staat. Voorlopig volstaat Somewhere in the Middle als een van de zeldzaamste vondsten van dit jaar, zeker binnen zijn soort.

www.youtube.com/watch?v=y-VRP3P-OBY&feature=related

www.lizlongley.com/fr_index.cfm
www.myspace.com/lizlongley
www.cdbaby.com/cd/longleyliz2

 
(Rein van den Berg)