RSS

Jenni Muldaur – Dearest Darlin’

jenni muldaur_c

Op ‘Dearest Darlin’’ doet Jenni Muldaur, de met talent en looks gezegende dochter van Maria en Geoff Muldaur, oude tijden herleven. Een beetje zoals Amy Winehouse dat doet, maar dan anders. Want waar het ongeleide projectiel uit Engeland bij mij vooral herinneringen oproept aan de soul, vocale jazz en rhythm & blues uit de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw, laat Muldaur mij veel meer denken aan energieke rock-‘n-roll- en popzangeressen als Brenda Lee, Helen Shapiro, Jackie DeShannon, Connie Francis, Peggy March en Lulu. Al is de blues nooit ver weg. En ja, ze doet me ook meer dan eens aan haar moeder denken.

Die laatste vergelijking ligt niet alleen voor de hand, hij is ook meer dan gerechtvaardigd. Jenni’s stem bezit namelijk een soortgelijke toonkleur. Het bekende verhaal van de appel en de boom waar we, gezien de onmiskenbare kwaliteiten van Geoff en Maria, nu eenmaal niet onderuit kunnen.

jenni muldaur_pHet zou echter bijzonder unfair zijn om Jenni Muldaur, die met ‘Dearest Darlin’’ pas aan haar tweede plaat toe is sinds haar titelloze debuut uit 1992, af te doen als een doorslagje van bovengenoemde namen. Daarvoor stopt ze namelijk te veel van haar eigen ziel en zaligheid in de songs die ze vertolkt. Ook al neigt ze in het heerlijk lome ‘Comatose Town’, de enige ‘original’ op deze plaat, wel héél erg dicht naar Brenda Lee.

Of het nu gaat om Bo Diddley’s ‘Dearest Darlin’’ (uitstekend duet met Joseph Arthur), de door Alan Lomax aan de vergetelheid onttrokken work song ‘Hopali’ of de weergaloze interpretatie van James Brown’s ‘Lost Someone’, elk nummer staat als een huis.

In de jaren tussen Muldaur’s eerste album en dit tweede werkstuk, ontpopte Jenni zich tot een zeer gewaardeerde sessiezangeres. Zo werkte ze mee aan platen van uiteenlopende acts als Teddy Thompson (die hier als backing vocalist een tegenprestatie levert), Donald Fagen, Todd Rundgren, Neal Casal en Dave Gahan, en was ze in 2008 nog te horen op het fantastische ‘Yes We Can!’ van haar moeder. Maar ‘Dearest Darlin’’ bewijst dat ze voortaan maar op eigen benen moet gaan staan.

(Kort na de opnames overleed gitarist Sean Costello, die een prominente rol op ‘Dearest Darlin’’ vervult, aan een overdosis, de dag voor zijn 29ste verjaardag.)

 

www.jennimuldaur.com

www.myspace.com/jennimuldaur


Your Comment