Niet bij het beluisteren van iedere cd krijg je hernieuwd het halleluja gevoel. Je hebt uiteindelijk minder goden, die evengoed uitstekend materiaal produceren. Binnen die categorie hoort ook thuis de laatste cd van Tori Sparks. Gezien het enorme aanbod zou zij niet meteen mijn eerste keus zijn, maar toch heeft dit album een aantal opmerkelijk mooie nummers die het beluisteren zonder meer waard maakt. Muziek uitsplitsen in termen van goed of slecht is volgens mij een verkoopstuwend verzinsel. Gelukkig heeft iedereen zelf oren, en is niemand afhankelijk van andermans opinie. Onder de aandacht brengen volstaat vaak. Smaak zou het resultaat moeten zijn van een persoonlijke wisselwerking tussen de luisteraar en de artiest. Nou is dat bij beluisteren van een cd weliswaar een ietwat eenzijdige affaire, maar toch bij mij was er zeker een click. (En of die wederzijds is, is op dit moment niet relevant)
Ondanks haar ietwat oubollige aandoende site weet deze Tori mij primair te imponeren met de muziek – daar gaat het uiteindelijk om – en de uitvoering daarvan. Bij het musiceren wordt ze overigens uitstekend ondersteund. Niet de minste goden uit de Nashville stallen staan haar bij. Met het aangeven van hun namen zal ik de aandachtige liefhebbers ook alvast qua smaak de juiste kant op sturen. Musici zijn Will Kimbrough, Viktor Krauss, Steve Bowman, Fats Kaplin en David Henry. Vooral deze laatste drukt een aangenaam stempel op The Scorpion in the Story, waardoor dit een representatieve uiting blijkt van de Nashville Scene.
De muziek straalt sensualiteit uit, wellicht mede vanwege Tori’s zang. De persoonlijk geschreven nummers liggen lekker in het gehoor, waarbij je niet moet denken aan gemakzuchtige rifjes, maar eerder aan weldoordachte structuren. Tori’s ambitie lijkt me erop gericht om plezier te beleven aan een carrière in de muziek. Zij lijkt me niet de dame die uit is op de kortstondige sensatie van een enkele hit, haar songs zijn dan ook allerminst goedkoop van opbouw. Een song als Tiger’s Mouth is een subliem stukje werk, zowel qua tekst en muziek, en zo bevat deze schorpioen nog een aantal aangename verrassingen. Helden kunnen nog wel eens voorspelbaar raken, maar Tori blijkt al snel een zeer aangename outsider. Zoals haar naam al aangeeft, ze vlamt! Op mij is de vonk overgeslagen!