Rick Taylor heeft “Lucky Room” opgedragen aan zijn eind vorig jaar overleden moeder. Dit soort fundamentele zaken doen je toch telkens weer opnieuw beseffen dat ons aards bestaan een markant fenomeen is. Tevens de snelheid waarmee dit leven aan ons voorbij trekt lijkt aan vaart toe te nemen naarmate de tijd voortschrijdt. Rick valt op “Lucky Room” terug op de muziek die hem ongetwijfeld het meest dierbaar is; The Blues. Rick Taylor’s gitaarspel op Willie P. Bennet’s Hobo’s Taunt heeft Colin Linden’s spelstijl volgens eigen zeggen sterk beïnvloed. In zijn respect voor deze onvervalste bluesgitarist staat Linden overigens niet alleen, want mede Blackie and Rodeo Kings pijler Tom Wilson voegt daar aan toe: “I’ve been listening to and have been inspired by Rick for the last 30 years…He is a legend to us and pleasure to be hearing again in recent years….”

Bestond zijn “Wonky Years” nog uit overwegend eigen geschreven materiaal, op “Lucky Room” bedient hij zich van compositorisch materiaal van zijn vroege helden. Soms hoef je slechts de eerste 10 a 15 seconden te beluisteren, en dan weet je al genoeg. Dat gevoel geeft Rick ten voeten uit. Zijn gevoel voor timing uit zich in deze 11 interpretaties wederom op meesterlijke wijze, want deze plaat is een genot om naar te luisteren. Bluesmuziek heeft maar weinig opsmuk nodig, ’t is niet een kwestie van techniek, maar primair een kwestie van gevoel. En op dat punt slaagt deze “Lucky Room” over de hele lijn. Het overwegend rauwe akoestische geluid is zo dicht mogelijk gehouden bij de basis. Opgenomen met antieke gitaren representatief voor de periode waarin de nummers zelf origineel tot stand zijn gekomen. Gun jezelf een moment terug in de tijd, een moment van pure gelukzaligheid, waan jezelf in The Lucky Room.

www.ricktaylormusic.com
www.myspace.com/ricktaylorband
www.cdbaby.com/cd/RickTaylor1

 

(Rein van den Berg)