Pieta Brown is back in town. Dat mocht ook wel want alleen van de opbrengst van de door Don Was geproduceerde ep Shimmer kan de kachel bij Red House Records niet branden. Nu neemt Pieta in haar bagage wel geloofsbrieven mee waar elk beginnend zangeresje alleen maar van dromen kan. Vader Greg Brown is een monument in het genre en alleen al die link doet het bloed sneller stromen. Voeg daar de lovende woorden van de moeder aller countrysniks Iris DeMent aan toe plus een aantal gigs met erkende acts als J.J. Cale en Calexico en het spel kan op de wagen. Voor de zekerheid nam de ervaren producer Bo Ramsey plaats op de bok. M’n liefje, wat wil je nog meer?
Qua compositorisch en lyrisch vermogen heeft dochterlief zeker wel wat van haar vaders genen geërfd. Aan variatie ontbreekt het ook zeker niet. Het grote probleem is Pieta’s stem. Qua bereik en intonatie mogen daar nog wel wat dollars op de muziekschool tegenaan gegooid worden. Anders gezegd, de fletse slaapkamerogenstem van Pieta werkt bij mij na verloop van tijd vooral op de lachspieren. Een ander hekel punt is het gebruik van de elektrische Fenderpiano in het instrumentale deel. Een fraaie ballad als Out Of The Blue wordt door de klanken van dit arme-kindertjes-instrument grondig de nek omgedraaid. Zullen we om verder onheil te voorkomen afspreken dat in ons land dit instrument niet meer getolereerd wordt?
Straks maar even met Geert bellen.
(Koos Gijsman)