Toen ik op het hoesje las dat de cd “Sole Kitchen” van de Water Tower Bucket Boys was geproduceerd door Mike Herrera van de punkband MxPx  wist ik al dat dit geen alledaagse bluegrass cd zou zijn. Verrassen doet deze plaat met dertien eigen nummers zeker. De band geeft namelijk een eigen draai aan de bluegrass en oldtime muziek. Het voelt traditioneel. Toch klinkt het net even anders door toevoeging van de nodige punkelementen. De meeste nummers spelen ze op ADHD-snelheid, waar je moeilijk bij stil kan blijven zitten. Een opwindende muzikale belevenis. Kenny Feinstein en Josh Rabie bespelen de gitaar, mandoline, viool en mandoline, Cory Goldman de banjo en gitaar en Walter Spencer de staande bas. Alle vier nemen ze de vocalen voor hun rekening. Ze schromen niet om af en toe een foutje te maken. 

Op hun best zijn de Water Tower Bucket Boys in snellere nummers als  Crooked Road, Bread, London Breakdown en Blackbird Pickin’At A Squirrel. De liedjes waarin het klein wordt gehouden (Goatheads, I’m Not A Stranger en Since You’ve Been Gone) roepen bewondering op. Omdat de muziek zo schitterend in elkaar zit en met een grote portie nonchalance wordt gebracht. Door het tempo en de rauwe rock ‘n roll van het gebodene op “Sole Kitchen” doet de band mij vooral denken aan The Hackensaw Boys en Th’ Legendary Shack Shakers. Doordat de bluegrass liedjes tevens behoorlijk punkrock klinken prijs ik dit amusementsvolle album van de Water Tower Bucket Boys ook aan muziekliefhebbers van onder meer Austin Lukas, Chuck Ragan en The Takers.
www.watertowerbucketboys.com
www.myspace.com/watertowerbucketboys
(Johan Schoenmakers)