“Nobody sings Dylan like Dylan”, riep de harde kern van Dylanfans die vond dat de wildgroei aan Dylanclones en -vertolkers uit de hand begon te lopen. Deels een achterhaalde stellingname, want was het niet Dylan zelf die groepen als The Byrds en The Band voorzag van materiaal? Dat de liedjes van Dylan in de handen van authentieke musici met genoeg respect in hun lijf wel degelijk hun plek hebben in de muziekgeschiedenis, staat dan ook als een paal boven water. A Nod To Bob 2 bevestigt de juistheid van die stelling op alle fronten. Tien jaar na het eerste exemplaar in deze serie heeft zich opnieuw een groep artiesten van het fameuze Red House label verenigd in het vertolken van liedjes uit Bobs omvangrijke oeuvre. Dit ter viering van Dylans zeventigste verjaardag. Een feit dat op dit album heuglijk gevierd wordt middels een aantal 24-karaats vertolkingen.

Naast een pittig up-tempo lied met bluegrass uitspattingen als die van Hot Tuna in Mama, Let Me Lay It On You is er royaal ruimte gemaakt voor een aantal adembenemende vertolkingen van Dylans liedjes in de lagere versnellingen. Een ieder zal daartussen iets van zijn gading vinden, want het aanbod is uiterst divers. Musici als die van Storyhill voegen daar in Lay Down Your Weary Tune prachtige harmoniërende vocalen aan toe. In de categorie solozangers zorgen Lucy Kaplansky in Every Grain of Sand en Danny Schmidt in Buckets Of Rain voor kippenvelmomenten terwijl de uitvoeringen van overige artiesten als Pieta Brown, Jimmy LaFave en Guy Davis daar nauwelijks voor onder doen. Misschien is het een goed idee met de volgende cd in deze serie iets sneller op de proppen te komen. Dylans muziek mag dan weliswaar van alle tijden zijn, ook de man zelf is net als wij allen afhankelijk van de grillen van de Grote Onverbiddelijke Democratiseerder.

(Koos Gijsman)