“Selfish Portraits” van de New-Yorkse zanger John Henry Olthoff is een cd met vijftien liedjes, die vanuit verschillende invalshoeken is samengesteld. Een album te plaatsen in het rijtje van inspiratiebronnen als John Wesley Harding, Arlo Guthrie, Billy Bragg, Tom Petty, R.E.M. Jayhawks en Drive-By Truckers. John laat op zijn inmiddels vijfde cd, die is opgenomen in de studio van producer Frank Schiazza, zowel een geluid horen van een eenzame folkzanger, sober spelend op de akoestische gitaar als liedjes met een aanstekelijke gitaarslag, aangevuld met de gastmuzikanten Glenn Spivack (pedal steel, mondharmonica), David Ciolino-Volano (drums) en Frank Shiazza (bas- en elektrische gitaar, toetsen).

http://www.youtube.com/watch?v=bZ5ho2VyHkA&feature=related

John Henry Olthoff is een prima schrijver van nummers met melodielijnen die blijven hangen. Not Much Else is een song dat model zou kunnen staan voor veel van Olthoffs composities op “Selfish Portraits”: een verhalend lied over absurde situaties, een ruime dosis treurigheid of de nodige zwartgallige humor (makin’ love is better than killing myself, but not much else). Na vele draaibeurten kom ik tot de conclusie dat “Selfish Portaits” van John Henry Olthoff het zeker verdient om onder de aandacht van het publiek gebracht te worden.

http://www.soundclick.com/johnhenryolthoff

(Johan Schoenmakers)