Damien Jurado – Maraqopa
Zijn eerste stappen op het podium zette Damien Jurado in de punkscene van Seattle in 1989. Wanneer hij tien jaar later met het album Rehearsals For Departure als zanger-liedjesschrijver debuteert, wordt hij van alle kanten met lovende kritieken omgeven. Ook in het verloop van zijn carrière ontbreekt het hem daar niet aan. Zijn vaak literaire vertellingen over alledaagse ongemakken roepen de vergelijking op met diverse korteverhalenvertellers. Vooral schrijver Raymond Carver is een invloed terwijl aan de muzikale kant Nick Drake, Bob Dylan, Neil Young en Randy Newman hun sporen nagelaten hebben. Tel daar diverse stijlvormen als indierock, rootsrock, pop en traditionele folk bij op en je krijgt het veelkeurige palet waarop het repertoire van Jurado gebaseerd is. Op Maraqopa bedient hij zich opnieuw van een keur aan stijlvormen. De goed in het gehoor liggende liedjes worden opgetuigd met talrijke goedgeplaatste instrumentale details waardoor Maraqopa een veelzijdig album geworden is dat niet snel vervelen zal.
Bowerbirds – The Clearing
Een prieelvogel is de meest fabelachtige architect onder onze gevederde vrienden. Zanger/gitarist Phil Moore vernoemt er de groep naar die hij vormt met zijn vriendin en schilderes Beth Tacular. Een opdracht van de North Carolina Museum Of Natural Sciences doet hem in 2005 in een hut belanden in de bossen van North Carolina waar hij de vogels bestudeert. Terwijl zijn vriendin zich in de avonduren op de accordeon bekwaamt, legt hij zich toe op het schrijven van gevoelige folkpopliedjes. Na een debuut-ep in 2006 (Danger At Sea) brengt het duo in nauwe samenwerking met producer en multi-instrumentalist Mark Paulson in 2007 het album Hymns For A Dark Horse uit. Het album plaats hun muziek in het kader van de Amerikaanse psych folk en wordt door liefhebbers van het genre hooglijk gewaardeerd. Drie jaar na opvolger Upper Air ziet nu het album The Clearing het levenslicht. Opnieuw trakteert Bowerbirds zijn fans op een aantal gevoelige folkpopliedjes. De instrumentaties zijn uiterst sober en dienen vooral ter omlijsting van de fraaie melodielijnen en dito samenzang. Niets nieuws onder de zon maar dat is in het geval van Bowerbirds bedoeld als aanbeveling!
Howler – America Give Up
Ze toerden reeds met The Vaccines, brachten een E.P. uit, hebben leuke filmpjes op YouTube gezet en een toer naar Japan in de komende periode ligt in het vooruitzicht. De vijfmansgroep Howler uit Minneapolis presenteert op haar jongste album elf powerpopliedjes die in 32 minuten op de schijf geperst zijn. Howler houdt het graag simpel. Aan moeilijk doen heeft de groep een broertje dood. De met veel sex appeal gezegende zanger Jordan Gatesmith heeft een stemgeluid dat is toegesneden op hun repertoire van liedjes met een hoge meezingbaarheidsfactor. Met een beetje fantasie kan je spreken van een garagerockgeluid, al wordt de ruige kant van dit genre beteugeld ten faveure van zonnige klanken. Dit is voor alles een album om niet al te moeilijk over te doen. America Give Up van Howler staat in een traditie van de populaire muziek waar vooral een jong publiek altijd behoefte zal hebben. Gelukkig maar!
(Koos Gijsman)