Eindelijk eens een plaat zonder liefdesliedjes, maar statements over roestige, oude auto’s, versleten gitaren, het harde bestaan van een fabriekswerker die ‘s-avonds met zijn bloedige knokkels een slopende werkdag wegspoelt met een royale scheut whiskey of tequila. Weg met het knuffelen, tijd voor ongebreideld genotzucht. “Molly & The Devil” van de uit Colorado afkomstige Cyrus James schuurt en scheurt aan alle kant. Pure rauwe, meeslepende, knallende, rustige en bovenal onvervalste rock ‘n roll, countrymuziek met honkytonk invloeden met James’ stemgeluid alsof hij een hoop zand uit de woestijn wegspoelt met een aantal slokken sterke drank. Een plaat die net zo ongecompliceerd klinkt als de tekstregels: I’m drunk I’m sorry, baby you don’t have to worry. Tomorrow I’ll be sober as a preacher on sundaymorning.

 

Een blik op de gastenlijst (Steve Littleton, Josh Center, Dony Wynn, David Percefull, Adam Odor, David Abeyta, Monty Anderson, Kim Deschamps, Phil Marshall en Bukka Allen) laat geen twijfel over bestaan: op “Molly & The Devil wordt regelmatig buiten de lijntjes van het genre gekleurd.Van rebelse middelbare schoolrocker tot een branieschopperige volwassen honkytonker heeft Cyrus met dit debuut een plaat afgeleverd met stevige rockers en gedragen ballades die nuchter ook heerlijk zijn om aan te horen.  “Molly & The Devil” is verplichte kost voor iedereen, die countrymuziek een warm hart toedraagt en zich niet laat leiden door bekrompen vooroordelen. Pak je bier, whiskey of
tequila en neem met het album van Cyrus James alvast een voorschot op een onbezorgd weekendje.

www.cyrusjamesmusic.com

 

(Johan Schoenmakers)