Vanaf het begin van de jaren 90 heeft het duo John Convertino en Joey Burns in wisselende bezettingen als Calexico het landschap van de Americana opgefleurd met een reeks briljante albums. Een landschap dat gesitueerd is in het grensgebied tussen Amerika en Mexico. Zowel muzikaal als tekstueel put de groep haar invloeden uit de ervaringen van de gemêleerde bevolkingsgroepen die dat gebied bevolken. Het maakt het repertoire van de groep tot een gevarieerd geheel waarbinnen Latijns-Amerikaanse muziek en Noord-Amerikaanse invloeden elkaar bijzonder goed verdragen. De voormalige ritmesectie van Howe Gelbs cultgroep Giant Sand besloot zijn zevende studioalbum op te nemen met producer Craig Schumacher in een tot studio omgebouwde kerk in de wijk Algiers in New Orleans.
Omdat de groep veel waarde hecht aan spontaniteit werden de meeste liedjes ter plekke gemaakt met een groep bevriende musici. Naderhand werd in thuishaven Tucson, Arizona in de befaamde Wavelab Studio trompetten, strijkers en zangpartijen toegevoegd. In liedjes als Sinner In The Sea, gebaseerd op Nina Simone’s Sinnerman wordt door tekstschrijver Joey Burns de polarisatie tussen de rassen bekritiseerd. In het door een prachtfoto van Richard Avedon geïnspireerde lied Splitter vormen de zwarte kanten van de mens een thema waarop Calexico voorlopig nog niet uitgekeken is. Gevangen in hoogst eigenzinnig gearrangeerde liedjes presenteert Calexico zich eens te meer als een groep musici die met een goed gevulde ruif aan uiteenlopende instrumenten de allerstemmigste sferen kan oproepen. De vele details die over het hele album uitgespreid zijn, zorgen voor een boeiende luisterervaring waar je heel lang mee vooruit kan. Opnieuw is Calexico er in geslaagd met Algiers een topper toe te voegen aan zijn catalogus.
(Koos Gijsman)