Steve Mayone & Kristina Stykos – The Cousins Project/Beautiful Blood
In de categorie gemengd dubbel sta ik sinds enkele gedenkwaardige concerten in ons land in deze categorie op scherp. Aan het lijstje met boeiende acts kunnen we vanaf deze Heaven de namen van het duo Steve Mayone & Kristina Stykos toevoegen. Het duo weet pas sinds een paar jaar dat ze neef en nicht zijn in de tweede lijn. Ze leefden parallelle levens als liedjesschrijvers, producers en onafhankelijke artiesten. Hij in Boston en zij in Vermont. Beautiful Blood is een uiterst patent album waarop met hoorbaar plezier gemusiceerd wordt. Het klankbeeld wordt gedomineerd door aangenaam spel middels het kundig beroeren van de snaren van een gitaar, banjo, viool en mandoline. De fraaie vocalen van het duo worden zowel solo als unisono gezongen. Hoewel de liedjes vaak gevat zijn in een door de folkmuziek geïnspireerd kader zijn er ook uitstapjes naar de countrymuziek. Voeg daar incidenteel lekker dik aangezet spel op de elektrische gitaar aan toe en je krijgt een gevarieerd album waarop genoeg te beleven valt.
Hopelijk lukt het de organisatoren van het clubcircuit binnenkort dit talentvolle tweetal naar ons land te lokken.
Scott Cook – One More Time Around
In het lijvige boekje dat het album One More Time Around begeleidt, laat de Canadese zanger-liedjesschrijver Scott Cook zich uit over zijn kunstenaarsschap in relatie tot zijn bezwaren tegen downloaden. Als een warme pleitbezorger van vinyl, de hoezen en de bijschriften vindt hij dat zijn liedjes op een cd uitbrengen de uiterste concessie is die van hem verwacht mag worden. Vergezeld door teksten en akkoordenschema’s telt dit tweede album een verzameling van negen liedjes van eigen hand plus de cover The Poet Game van Greg Brown. Scott heeft een licht melancholische voordracht die aangenaam en summier aangevuld wordt met viool, dobro en piano. De afgelopen twee jaar heeft Scott als een eigentijdse bard rondgetrokken waarbij zijn fans de financiering van dit album voor hun rekening namen.
Travis – Where You Stand
Vijf jaar hebben de fans van de Schotse groep Travis moeten wachten op hun nieuwe album Where You Stand. Een periode die volgens bassist Dougie Payne nodig was om weer dezelfde honger en hetzelfde verlangen van de begindagen te ervaren. Opgenomen in studio’s in het Noorse Giske en Berlijn met zanger-liedjesschrijver Fran Healy in de rol van producer is de groep cum laude geslaagd op het onderdeel van het produceren van een volwassen poprockalbum. De vaak zachtmoedig klinkende liedjes zitten zowel vocaal als instrumentaal geheid in elkaar. Op dit zevende studioalbum is alles in dienst gesteld van het maken van melodieuze luisterliedjes waaraan een groot publiek veel plezier kan beleven. Een deluxe versie met twee extra liedjes en een dvd over de ontstaansgeschiedenis van dit album plus een vinylversie zijn gelijktijdig in de markt gezet.
Lucky Bones – Someone’s Son
Mislukte oogsten, werkloosheid en hongersnood deden in het verleden grote groepen Ieren besluiten de oversteek te maken naar Amerika. In de huidige tijd trekt de uit Dublin afkomstige zanger-liedjesschrijver Eamonn O’Connor met zijn muzikale vriendjes naar Texas om zijn tweede album in twee jaar tijd op te nemen. In hechte samenwerking met producer Stephen Ceresia neemt het collectief in de Sundayhouse Studio in Bastrop, Texas een elftal liedjes op. Invloeden uit de alternative country en de folkrock vormen stilistisch het kader waarbinnen gewerkt wordt. De vele gemoedsstemmingen waaraan Eamonn onderhevig is, worden gevangen in aardige liedjes met uiteenlopende onderwerpen. Zijn woordenschat is groot waardoor liefhebbers aan doorwrochten liedteksten hun hart kunnen ophalen. Echt boven het maaiveld uitsteken doet dit album niet. Daarvoor klinken de instrumentaties te voorspelbaar. Hooguit op een paar momenten weten enkele liedjes enige opwinding te veroorzaken. Voor het overige hoeft niemand nu echt wakker te liggen van dit middelmatige album.
(Koos Gijsman)