Hij noemt zichzelf : “a soul screamer in the spirit of Little Richard, Wilson Pickett, Solomon Burke, and early Don Covay”. Wat een indrukwekkende strot heeft deze beul uit Jacksonville, de  zestig jarige Barrence Whitfield, wiens geboortenaam Barry White is. Om eventuele verwarring te voorkomen met de gelijknamige, zwoele soulkikker met bronstig stemgeluid nam hij de artiestennaam Barrence Whitfield aan. Opgericht in 1981 verscheen tussen 1984 en 1995 van het gezelschap bestaande uit zanger Barrence Whitfield, gitarist Peter Greenberg, Phil Lenker (basgitarist) , drummer Howie Ferguson en saxofonist Steve LaGrega, een viertal platen, die dreven op een flinke portie testoron. Hierna werd het twintig jaar pijnlijk stil rondom Barrence Whitfield & The Savages totdat het kwintet zonder de drummer en de saxofonist van de orginele bezetting maar met twee nieuwelingen plotsklaps weer opduikt en de lijn met de albums “Savage Kings” (2011), “Dig Thy Savage Soul” (2013), het gloednieuwe “Under The Savage Sky” en hun weergaloze live-reputatie voortzet met Barrence Whitfields tomeloos enthousiasme als grootste troef.

https://www.youtube.com/watch?v=nxGgIVX9CgQ
“Under The Savage Sky” opent giftig met nummers als Willow, I’m A Full Grown Man en The Claw, waarin het beste van Little Richard, The Sonics, The Dirtbombs, Howlin Wolf en Joe Turner zich met elkaar verenigt. De toon is gezet. Vervolgens laat deze plaat met deels eigen werk en obscure covers waaronder I’m A Full Grown Man (Timmy Willis), I’m A Good Man (Eddie Snow), Rock ‘n Roll Baby (Mercy Baby) en The Wolf Pack van Kid Thomas je niet meer los. Zonder een uitblaasmoment neemt “Under The Savage Sky” van top tot teen bezit van je. Het laat je uitgeteld achter. Evenals op de vorige werken van Barrence Whitfield & The Savages vormen onverslijtbare rhytmn & blues, gedreven soul en scheurende blues de hoofdingrediënten. Opnieuw heerlijk onversneden en onstuimig met gitaren in de overdrive, uiterst gemene rifjes en opzwepende saxofoonpartijen en steelt Whitfield de show met zijn intens, explosief en onsterfelijk hysterisch falset.

21-10: DB’s, Utrecht
22-10: Paard, Den Haag
23-10: Vera, Groningen
24-10: Burgerweeshuis, Deventer

www.barrencewhitfieldsavages.com

(Johan Schoenmakers)