Aan eigenzinnigheid geen gebrek op I Aubade, het derde album van folkie Elvis Perkins. Vijf jaar na Elvis Perkins in Dearland komt de man met de ietwat misleidende voor- en achternaam (anders dan doet vermoeden staat er niet één kruimel rock-‘n-roll op de platen van de zoon van wijlen Anthony Perkins) eindelijk nog eens met nieuw werk. Anders dan op zijn vorige werk kiest Perkins voor een zogeheten lo-fi aanpak door de songs op te nemen met een simpele 4-track recorder. Daardoor lijkt het soms alsof de liedjes in je eigen woonkamer worden gezongen. Ze klinken niet alleen veel urgenter en intenser dan op de voorgaande albums, de sfeer op dit cruciale derde album is ook veel desolater en eenzamer dan voordien het geval was. Dat Perkins geen ruimte hoeft te geven aan zijn band, maar zelf instaat voor zowat alles dat je hier hoort, is daar ook debet aan.
De songs op I Aubade staan stukken dichterbij de Engelse psychedelische folk dan bij wat er vroeger en tegenwoordig gebeurde en gebeurt in de VS. Perkins’ muziek is ‘shaken but not stirred’ in een ferme cocktailshaker waarin substantiële delen Robert Wyatt, Roy Harper en Syd Barrett zijn gegoten. De eerste twee componenten zijn gebruikt voor het muzikale aspect (de stem van Perkins lijkt soms hallucinant veel op die van de oude Soft Machine-zanger), de laatste om voor een onschuldig vleugje gekte en psychedelica te zorgen. Die methode werkt het sterkst in nummers als On Rotation Moses, waarmee het album opent, The Passage Of The Black Gene, dat evengoed een nooit-uitgebrachte Harper-song had kunnen zijn, en het wellicht tijdens het verorberen van vreemde paddenstoelen geschreven Wheel In The Morning, drie nummers van een weerbarstige schoonheid. Die laatste twee woorden vatten meteen mooi samen wat dit album te bieden heeft. I Aubade vergt wat inspanning van de luisteraar. Maar die krijgt daar veel voor terug.
15-10: Amsterdam, Waalse Kerk
16-10: Utrecht, Ekko
17-10: Zwolle, Hedon
20-10: Eindhoven, Wilhelmina
01-12: Brussel (B), Botanique: Rotonde
www.facebook.com/ElvisPerkinsMusic
(Martin Overheul)