RSS

Bohannons – Black Cross, Black Shield

bohannons

Het intrigeert mij altijd om een album van een band/artiest te beoordelen die buiten de comfort zone valt. Ruimte geven aan de onafhankelijke muzikanten, waarbij het niet gaat om het elitair pronken met bands die niemand kent. Wat mij interesseert is niet de populariteit van de muziek, maar de betekenis erachter. Als ik in een kritische stemming zou zijn had ik geschreven over het clichématig overkomen van Bohannons nieuwe plaat, door uit de jaren zestig en zeventig ruif te snoepen en tevens te wedijveren met Black Sabbath, Drive By Truckers, Neil Young en The Hellacopters. Ik zou dan ook schrijven dat hoewel de heren zich kwetsbaar opstellen met donkere en intense onderwerpen Bohannons zich op een krachtig manier laat horen met stevige rock, waardoor het album iets paradoxaals over zich krijgt. Maar ik ben niet zo in een veroordelende bui en slik mijn negatieve noten snel in en geniet van een overrompelende en powervolle plaat.

Aan de hand van Marty’s machtige vocale presentatie en Matt Bohannons zompig gitaarspel en adembenemende bluesriffs, bassist Billy C Robinson, drummer Mike Gaut en incidentele bijdragen van onder meer Jimbo Mathus (mondharmonica) en James Leg (piano) maakt het voor mij onmogelijk een wanklank op te tekenen. Een thema van het album is niet zo zeer de dood, als wel de schoonheid die de dood meebrengt en het belang van een krachtige, elektriserende herinnering aan mensen die uit het leven zijn verdwenen. De uit Tennessee afkomstige Bohannons geeft hoop op deze plaat en biedt zicht op het licht aan het einde van de tunnel. Liedjes die staan als het spreekwoordelijk huis.

www.bohannons.net

(Johan Schoenmakers(


Your Comment