Bevlogen,veelzijdig, strijdbaar en passie zijn eigenschappen die ik waardeer in een muzikant. Iemand die zeker hierover beschikt is de onder de artiestenaam Watermelon Slim opererende Amerikaan Bill Homans uit de Mississippi Delta. Met een geheel eigen benadering van de muziek – onheilspellend, rauw en primitief. De BLUES in hoofdletters. Een geniale en eigenzinnige warhoofd in hart en nieren Een opmerkelijke man van twaalf ambachten, dertien ongelukken, die als dienstplichtige in 1973 tijdens de vietnamoorlog gewond raakte. Uit het niets kwam hij in dezelfde periode met het psychedelische folkalbum “Merry Airbrakes” op de proppen. Een rechtstreeks protest tegen deze oorlog.

 
Zijn verweerde en getekende karakterkop op de hoes van “Golden Boy” zegt genoeg. Die doorleefdheid vertelt het verhaal van de 67-jarige Amerikaan met een scheepslading aan levenservaring. Watermelon Slim presenteert op “Golden Boy” tien liedjes, doordrenkt van de groeven die het leven achterlaten. Zijn nummers stopt hij  barstensvol kracht en veel gevoel waarmee hij verschillende sferen oproept. Opgenomen in het Canadese Winnipeg met producer Scott Nolan en een verzameling vaardige muzikanten spelen zijn slide-gitaar en de kenmerkende lispelende oervocalen van Watermelon Slim een prominente rol op “Golden Boy”. Veelvuldig opgesierd door zijn vurig mondharmonicaspel. “Golden Boy” is een album dat ertoe doet. Voor mij een persoonlijke favoriet van dit jaar.

05-07: Qbus, Leiden

www.watermelonslim.com

(Johan Schoenmakers)