RSS

Amyl And The Sniffers – Comfort To Me

Amyl and the Sniffers Comfort to Me

Waar akoestische subtiliteit veelal de natuurlijke habitat is van mijn vorige recensie stukijes (Eric DeVries en Matthews Baartmans Conspiracy) houdt Amyl And The Sniffers het liever iets directer en simpeler. Twee keer aftikken, drie halen over je electrische gitaar en knallen zonder ingewikkelde accoordenschema’s. Vurig, provocerend en grofgebekt waar menig kerkganger rode konen van zal krijgen.

Sinds de oprichting in 2016 hebben de vier Ozzies een reputatie opgebouwd als een van de wildste livebands in eigen land. Australische punkers die twee jaar geleden mijn hart veroverden met het rauwe en meedogenloze naamloze debuut. Opvolger Comfort To Me gaat op deze explosieve voet verder. Maar dan gewoon nog strakker en scherper.’Dat is wat er gebeurt als je voortdurend op tournee bent”, zegt Amy. “Je wordt hechter.” 

Op het nieuwe wapenfeit verwijst ze expliciet niet naar de pandemie, maar het valt niet te missen hoe achttien maanden durende isolement deze felle live-act heeft beïnvloed.”Ik had zoveel opgekropte energie in mij, maar kon het nergens kwijt.. “Mijn brein is geëvolueerd en mijn manier van denken over de wereld is volledig veranderd.”

Vanaf de luidruchtige opener Guided By Angels gaat het tempo 35 minuten lang niet meer omlaag. Snel, puur en catchy vol rauwe overgave en manische energie.  En de grootste troef blijft nog altijd Amy Taylor. De essentie van het feminisme en ook de essentie van punk. 

www.amylandthesniffers.com

www.konkurrent.nl

(Johan Schoenmakers)


Your Comment