RSS

The Burning Hell – Garbage Island

XTC, B-52’s, Squeeze, Jonathan Richman, Jeffrey Lewis, Silver Jews, Adam Green – zomaar wat namen die door mijn hoofd schieten bij de beluistering van The Burning Hells Garbage Island. Pakkend, inventief, primitief en excentriek tegelijk. Het negende album van het eigenzinnige, Canadese indiepop gezelschap, dat componist Mathias Kom samen met de multi-instrumentalisten Ariel Sharratt en Jake Nicoll zestien jaar geleden uit de grond heeft gestampt.

Die grillige, onvoorspelbare en vrijblijvende doe-het-zelf-benadering heeft geresulteerd, dat Garbage Island – onmiskenbaar een verwijzing naar de drijvende vuilnisbelt op de wereldzeĆ«en – niet voor ieder luisterend oor geschikt is. Misschien de reden dat dit album niet in de lijst der tere zieltjes (Euro Americana Chart) is opgenomen. Tijd voor een doorbraak van deze muzikale buitenbeentjes.

Wat bijdraagt aan het speelse karakter op deze plaat is de stoelendans van de drie muzikanten, die constant elkaars instrumenten ter hand nemen. Want wat is het geweldig om het enorme speelplezier, de onverwachte tekstnuances en de droge humor niet tot in de uiterste perfectie langs te horen komen op een album waar het plastic afval en de klimaatcrisis centraal staan. Het drietal probeert er het beste maar van te maken zoals op het afsluitende The End of the End of the World.

The end of the world can’t last forever
One day this will all be behind us, you’ll see
We’ll be baby birds in a nest, we’ll be ferns unfurled

of op de opener No Peace rond een visioen van zanger Mathias Kom over een mooie nieuwe wereld, wat uiteindelijk een pessimistische droom blijkt te zijn.

09-10: Rotterdam, Koffie & Ambacht

www.theburninghell.com

www.konkurrent.nl

(Johan Schoenmakers)


Your Comment