RSS

Y La Bamba – Lucha

Het gebeurt wel eens dat ik een plaatje opzet en ondertussen wat anders ga doen. Een plaatje is geen boek, dus je hoeft er niet altijd constant je aandacht bij te houden. Is een plaatje echt goed, dan word je door een bepaalde muzikale warmte of door de spreekwoordelijke gevoelige snaar, die wordt geraakt, vanzelf wel de luidsprekers ingezogen. Of als je ineens iets bekends hoor, waar je het fijne van wil weten. In ieder geval was er iets dat mijn aandacht triggerde toen ik halverwege Y La Bamba’s Lucha was. Het muzikale project van Mendoza Ramos. Een Amerikaanse zangeres met Mexicaanse roots, die na wat lo-fi klinkende platen na vijftien jaar uiteindelijk haar volledig potentieel heeft bereikt. En in eigen land op handen wordt gedragen met een tournee met St. Paul and the Broken Bones, talrijke festival optredens en diverse uitverkochte shows als resultaat.

Ik meende namelijk naast het eigen, Spaans en Engelstalige materiaal een cover te bespeuren en ook nog een hele goede, zijdezachte interpretatie in Zuid-Amerikaanse sferen van Hank Williams’ I’m So Lonesome I Could Cry . Zo intrigerend liet zelfs The Cowboy Junkies deze klassieker niet klinken. Een gevoel van onwerkelijkheid maakt van mij meester. En door mariachi en ranchera te combineren met psych- en garagerock, folk en indie kiest Y La Bamba voor een opmerkelijk gevarieerde stijl, die vertrouwd klinkt, maar toch niet gemakkelijk vergelijkbaar is. Resulterend in elf liedjes, waarin Mendoza het hart op de tong heeft en een periode van strijdvaardigheid en groei beschrijft. Liefde, homoseksualiteit, familie, intimiteit, verlangen, eenzaamheid, alle ingrediënten zijn aanwezig voor hartverscheurende momenten. Doordrenkt van haar muzikale, Mexicaanse erfgoed.

www.ylabambamusic.com

(Johan Schoenmakers)


Comments are closed.