Soms heb je een liedje in je hoofd zitten. Als dat een Efteling-deuntje zou zijn, is dat rete-irritant natuurlijk, maar deze keer was het wel een leuk refreintje. Ik hoorde steeds in mijn hoofd: ‘tell me why, why does it take so long‘, niet wetende waar dat nu ineens vandaan kwam . Ja, dat zijn eigenlijk ook de beste liedjes, die blijven hangen zonder dat het vervelend wordt. Pas later zag ik dat het een nummer van Sam Evians nieuwe plaat was. Een New Yorkse zanger en muzikant, die actief is sinds 2016, maar tot voor kort een onbekende voor mij. Het is toch godgeklaagd dat zo´n feelgood liedjesschrijver buiten Amerika, niet echt voet aan de grond weet te krijgen. Dat is helemaal bizar als je beziet hoe graag anderen onder wie Cass McCombs, Courtney Marie Andrews en Big Thief zijn kunde inhuren. 

Als het om de teksten gaat, draagt ​​Evian zijn hart op de tong – in een mate waar hij nog steeds moeilijk over kan praten. Zijn inmiddels vierde album, die hij maakte tijdens de lange winterdagen in zijn opname studio, terwijl hij dagelijks een duik nam in de koude kreek, vertelt een verhaal. De complexiteit van relaties, met name die van zijn ouders, de scheiding en de uiteindelijke hereniging.

Hoewel je door het hele album heen kunt voelen waar zijn inspiratie vandaan komt (Beatles, Big Star), is het zijn nauwgezette meesterschap, dat ervoor zorgt dat de nummers niet alleen opvallen, maar ze ook een persoonlijk tintje krijgen. Omringd door een viertal muzikale vrienden verkent Evian een combinatie van powerpop, solide rock en indie-elementen. Hij weet live in zijn studio als geen ander hoe je luchtigheid in songs kunt scheppen met aanstekelijke melodietjes en een sterk gevoel voor vakmanschap in het schrijven ervan. Het is moeilijk om het zo gemakkelijk te laten klinken, maar het gaat hem op Plunge gemakkelijk af.

05-10: Amsterdam, Paradiso
06-10: Rotterdam, Rotown

www.samevian.com

(Johan Schoenmakers)