Een stem als een engel, gitaren die klauwen als een cirkelzaag en een onmiskenbare knipoog naar grootheden als Mazzy Star, Lucinda Williams, Wilco en – zeker wat het hoesontwerp van haar nieuwe album White Horses betreft – de onvergetelijke Velvet Underground . Dat is de gemakkelijke manier om de beeldschone Kate Tucker uit Seattle, Washington te omschrijven.
Het akkoordenschema en de opbouw van Carry The Weight (I wanted You) is zonneklaar gebaseerd op de halve back catalog van de Velvets. En een sfeerrijke song als Where Are You (I Am Already Gone) hoeft zich niet te schamen naast het beste van Mazzy Star. Terwijl Bullet Train en het geweldig mooie First Day Of The Year niet zouden misstaan op een van de laatste cd’s van La Williams.
Maar door Kate Tucker louter af te doen als een goedwillende epigoon doe ik haar zonder meer te kort. En zou getuigen van gemakzucht. Op White Horses hoor je namelijk song na song dat Tuckers talent authentiek is. Want de opvolger van haar debuutalbum Kate Tucker & The Sons Of Sweden biedt zowaar een kleine schat aan kwaliteit, hartstocht, oprechtheid en originaliteit.
Dat blijkt al gauw met openingstrack Blue December, een schitterende nummer over het grote verdriet waarin liefde op een onbewaakt moment kan veranderen: ‘All those nights in bluest december / Wait around for you to feel better / Constellations falling from the sky / Empty bottles blood on the table / All these years and I wasn’t able / To find a voice you would recognize.’
Ook om eindeloos van te genieten zijn To Feel Alive, waarop Tucker vocaal net niet uit de bocht gaat (hoeveel engelachtigheid kan een mens hebben?), titelnummer White Horses en het absolute prijsnummer All My Love (dat enkel de titel gemeen heeft met de prachtsong van Led Zeppelin). Met name in dat laatste nummer – met de geest van de Velvet Underground om de hoek – komen de eerder vermelde kwaliteiten van Kate Tucker aan de oppervlakte. En snijden de vocalen en gitaren genadeloos door je opperhuid. Zo hoort een meesterlijke song te klinken.
De conclusie? Die is nu eens wél gemakkelijk. White Horses is een fantastisch plaatje.