Het was een avond vol weemoed en mooie muziek, de avond voordat countrylegende Hank Cochran, omringd door familie en vrienden, de laatste adem uitblies. Die avond dat de dood zich nog achter het gordijn verschool, waren Jamey Johnson en Billy Ray Cyrus samen met de songwriter Buddy Cannon naar het huis van Cochran gekomen. En ze deden wat muzikanten het beste kunnen: samen met Hank maakten ze muziek. Een eerbetoon van de jonge garde uit Nashville aan een oude meester.
Hank Cochran had een beroerde jeugd achter de rug. Hij groeide op in een weeshuis. Hij zag wel iets in een muzikale carrière en begon het duo The Cochran Brothers, samen met Eddie Cochran, de latere rocker, die in 1960 om het leven kwam bij een auto-ongeluk. Eddie Cochran was overigens geen familie. De muziek leverde te weinig om er van te kunnen leven, en dus ging Cochran aan het werk op olievelden. Een heel beroerde job.
Op zijn 24ste vertrok hij naar Nashville en liep daar Harlan Howard tegen het lijf, die al enige naam had als songwriter. Samen schreven ze ‘I Fall To Pieces’ dat onmiddellijk een groot succes werd in de uitvoering van Patsy Cline. Als uitvoerend artiest had Hank Cochran minder succes dan als songwriter. Hij schreef nummers voor onder meer Natalie Cole, Dean Martin, Linda Ronstadt, Reba McEntire, Lee Ann Womack, Brad Paisley, George Strait, Emmylou Harris, Elvis Presley en Jim Reeves – om een paar van z’n klantjes te noemen. Zijn bekendste song op de rockcharts was het nummer ‘Make The World Go Away’ dat in de uitvoering van Eddie Arnold nation wide de tweede positie bereikte.
Hank Cochran had al enige tijd gezondheidsproblemen. Begin dit jaar werd een slagaderlijk gezwel ter grootte van een grapefruit bij hem verwijderd. Hij stierf 15 juni op 74-jarige leeftijd en is inmiddels in de country-hemel gesignaleerd, druk in gesprek met Hank Williams.
Tekst: Sjoerd Punter