Er zijn zo van die muzikanten die nooit een slechte plaat maken. Een minder goed album? Ja, omdat ze de lat met hun voorgaande platen zo onwaarschijnlijk hoog hebben gelegd dat ze er soms zelf even niet overheen geraken. Soms, want gewoonlijk krijgt zo’n mindere plaat een grandioze opvolger. De Canadees-Amerikaanse bluesman Ray Bonneville is zo’n muzikant, al is het in zijn geval moeilijk één aan te halen die je als minder sterk dan zijn voorganger zou kunnen klasseren. Een feitelijke vaststelling die opnieuw geldt voor Bad Man’s Blood, zijn nieuwste indrukwekkende tour de force.

Bonneville nam de ruwe takes van tien eigen nummers én de fraaie cover Mississippi solo op en riep daarna de gewaardeerde hulp in van producer Justin Douglas en rasmuzikanten als Gurf Morlix (elektrische gitaar, bass, backing vocals), Mike Meadows (percussie) en Dexter Payne (sax). Dat bleek een gouden greep want ze zorgen ervoor dat het onmiskenbare talent van Bonneville een dusdanig muzikale omkadering krijgt die menigmaal doet denken aan het betere solowerk van Daniel Lanois (River John, Good Times), maar dan zonder diens productionele tics, zodat elke song schittert.

In heel wat stukken over zijn werk worden Bonnevilles teksten inhoudelijk vergeleken met de verhalen van volbloedschrijver Cormac McCarthy. Degenen die al eens een boek van deze literaire grootheid hebben gelezen, weten dat die vergelijking lang zo gek niet is. Waar McCarthy de Amerikaanse samenleving in zijn romans portretteert (en soms fileert), doet Bonneville dat in zijn lyrics.  “They’re songs about life,” zegt Bonneville daarover. “People love each other, leave each other, come back together again, get hopelessly lost… hell, on some days they take each other’s lives.”

Bad Man’s blood staat vol met dat soort songs. Rauwe blues, elementair, gestript van overbodige tierelantijnen (Bad Man’s Blood, Cross And Flowers, Night Walker, Funny ‘Bout Love). Maar zo verdomd mooi dat je na elke draaibeurt opnieuw geneigd bent de repeat-knop in te drukken om nog maar eens te genieten van zoveel pure muzikale schoonheid.

http://raybonneville.com

www.myspace.com/raybonneville