Een van de leuke dingen van recenseren is het feit dat je geregeld nieuwe ontdekkingen doet. Laat me het zeggen hoe het is: zonder dit medium waren Audie Darling, Amanda Shires of Mitzi Cowell waarschijnlijk onopgemerkt aan mij voorbijgegaan. En dat zou jammer zijn geweest want ik beschouw deze drie singer-songwriters – plus nog een heleboel anderen die door mijn collega’s werden besproken – als een waardevolle verbreding van mijn muzikale horizon.
Dat geldt ook voor Leonard Mynx uit Portland, Oregon. Mynx’ geboortehuis stond op een kilometer of twee van het graf van Mark Twain en de gevangenis van de stad. Zeggen dat die twee locaties bepalend zijn geweest voor zijn muzikale ontwikkeling is allicht wat vergezocht, maar zijn debuut-cd ‘Vesper’ (met Adam Selzer achter de knoppen) ademt wel het soort sfeer uit dat je met dergelijke plaatsen kunt vereenzelvigen. Verwacht op dit album geen vrolijke uptempo deuntjes: een muzikant die zijn cd laat beginnen met een song die ‘Valley Of Sickness And Death’ heet (mooie backing vocals van Audie Darling!), geeft wat dat betreft al van in het begin zijn visitekaartje af. Maar wat voor een visitekaartje.
De stem van Mynx heeft soms wat weg van de jonge John Prine, zeker in het schitterende ‘The Wine’, en met zijn hese, bijna fluisterende maar zeer expressieve stem is hij een even begenadigde storyteller. Zoals in ‘Robert’, een door merg en been gaande ballade over een jongen wiens broer naar een oorlog wordt gestuurd en van het front terugkeert in een kist: ‘I’m standing in the rain, lookin’ at a forrest of stone, I’d rather not have seen his name, I’d rather not have known’. Of in de zelfmoordsong ‘You Asked’, met een koortje dat de zingsnede ‘You asked, you shall receive’ zolang herhaalt dat het meer op een dreigement lijkt dan op een belofte. Het loopt dan ook zelden goed af met Mynx’ personages.
Leonard Mynx zou wel eens kunnen uitgroeien tot een grote singer-songwriter. Ik hoop in elk geval dat hij erin slaagt om koppig zijn eigen richting te blijven volgen, wars van trends en modegrillen. Zoals hij op zijn debuut doet. ‘Vesper’ staat al een tijdje op mijn iPod en ik kan er maar niet genoeg van krijgen. Het album deleten is tot nader order dan ook geen optie…