De Australische lefgriet Clairy Browne en haar vrouwelijke backinggroep de Bangin’ Rackettes hebben Down Under een naam op te houden als het erop aankomt de boel figuurlijk in de fik te steken. Sinds 2009 dweilen de meiden, bijgestaan door een vijfkoppige begeleidingsband, het clubcircuit af en die niet aflatende inspanningen hebben uiteindelijk geleid tot Baby Caught The Bus, een debuutalbum dat de ware blues- en soulliefhebber doet watertanden van plezier. Opener Love Letter is een uitstekend visitekaartje voor wat de luisteraar te wachten staat: zompige rhythm-and-blues met soul- en gospelinvloeden die gedragen wordt door de suggestieve zang van Browne en haar partners in crime, de Morphine-achtige sax van Darcy McNulty, een stevige ritmesectie en de scheurende gitaar van Peter Bee.

In Far Too Late, een heerlijk ouderwets soulnummer met fraaie oh’s en ah’s, brengt de band een eresaluut aan legendarische meidengroepen als Martha Reeves & the Vandellas, de Shirelles en de Dixie Cups. Maar het zwaartepunt van Baby Caught The Bus ligt op het einde. Het geweldige Yellow Bird verenigt de blue eyed soul van de Shangri Las met de neosoul van de diepbetreurde Amy Winehouse. En de bloedstollend mooie ballad You Don’t Owe Me Nothing is een juweel van een break-up song, met opnieuw een opvallende rol voor saxofonist McNulty en een al even prominente rol voor pianist Gabriel Strangio. Alleen al dit nummer rechtvaardigt de aanschaf van een plaat die over de hele lijn een bijzonder dikke voldoende scoort.

http://clairybrowne.comwww.myspace.com/thebanginracketteswww.facebook.com/ClairyBrowneandtheBanginRackettes