De “ongelooflijke, intuïtieve muzikale band met mijn zoon Spencer” krijgt een podium op Jeff Tweedy’s jongste soloalbum Sukierae. Het album is vernoemd naar de koosnaam Sukierae van Jeffs vrouw Sue Miller. Bij haar werd kanker vastgesteld waarna een intensieve behandeling het gezinsleven van de Tweedy’s volledig in beslag nam. Hoewel Tweedy regelmatig in zijn liedteksten naar deze ingrijpende gebeurtenis verwijst, slaagt hij er in nimmer te melodramatisch uit de hoek te komen. Zijn werk met soul- en gospelzangeres Mavis Staples betekende vorig jaar het debuut van drummer Spencer Tweedy (18) in de vorm van het album One True Vine. Het manneke werd op zijn tweede levensjaar voor het eerst achter een drumstel gezet, waarna hij drie jaar later zijn eerste eigen minidrumstel kreeg.

Verdeeld over twee schijfjes is Sukierae vooral een warm menselijk document waarin Wilco’s frontman de vele heftige emoties die zijn dagen kleuren, heeft ondergebracht in twintig liedjes. Hij werd in zijn eigen Loft studio in Chicago tevens terzijde gestaan door Scott McCaughey (piano, mellotron, vibrafoon) van de groep The Minus 5 en de achtergrondvocalisten Jess Wolfe en Holly Laessig van de groep Lucius. In diverse liedjes waart stilistisch de geest rond van eerdere producties als Yankee Hotel Foxtrot (Slow Love) en vooral Wilco (The Album) (Low Key). Sukierae is Tweedy’s ultieme meesterwerk waarop hij met een fijn ontwikkeld gevoel voor nuances en details de luisteraar in de liedjes van dit album openheid van zaken biedt. Zelden in de geschiedenis van de popmuziek is een muzikant zo volkomen open zijn publiek tegemoet getreden als Jeff Tweedy op dit unieke document van de menselijke conditie.

www.wilcoworld.net

(Koos Gijsman)