Ernest Greene’s project Washed Out is een naam die bij weinigen meteen een blik van herkenning zal oproepen. De koning van de chillwave zoals ik hem vier jaar geleden noemde in mijn stuk over zijn voorganger Purple Noon. Een plaat vol powerballades op basis van weelderigheid, electronica en wondermooie melodieën. Dromerige, ongecompliceerde synthpop vol spijt en verlangen, terwijl hij terugdacht aan zijn vorige relatie, die voor zijn ogen ineenstortte. Net of je op het strand een zandkasteel bouwt. Net als je klaar bent met een gracht wint het tij en verdwijnt het zandkasteel voor je ogen. Ik had met hem te doen en had hem zo een knuffel willen geven. Maar ja, de corona en de anderhalve meter regel regeerde.

Er was maar een probleem aan Purple Noon en dat was het gebrek aan variatie en originaliteit. Ik zal je gelijk uit de droom helpen. Op zijn nieuwe plaat Notes From A Quiet Life concentreert Green wederom op meer van hetzelfde met een luchtig, kussenzacht en opgepoetst geluid. Misschien wel zijn minst memorable verzameling aan nummers uit zijn oeuvre, maar wel eentje die toch ook prettig aandoet bij ontspannende momenten.

www.washedout.net

www.konkurrent.nl

(Johan Schoenmakers)