Ik moet af van de plaatjes die inmiddels lijken vastgeklonken in mijn cd-wisselaar. Zoals de laatste worp van de Amerikaan Tré Burt, waarop hij in tegenstelling tot zijn eerdere twee akoestisch getinte folkyplaten, tot waarschijnlijk ieders verrassing kiest voor een andere, grootsere aanpak. Waar hij met de op John Prine geïnspireerde You, Yeah, You en Caught It From The Rye zijn naam als singer-songwriter vestigde flirt hij op het door Andrija Tokic geproduceerde Traffic Fiction met soulmuziek. Volgens Burt muzikaal avontuurlijk en genre-overschrijdend met een dreigend en onheilspellend karakter.  En diversiteit volop. Van een rootsy New Wave-vibe tot aan dub, jazz en soul en vleugjes country en psychedelica.

Terwijl Burt zich voorbereidde om te werken aan zijn nieuwe plaat, werd de opnames overschaduwd door het overlijden van zijn geliefde grootvader, die volgens Burt een grote invloed had op zijn muzikale smaak en vakmanschap. “Ik ga niet liegen, het was een zware tijd,” zegt hij. “Ik had het moeilijk met het schrijven en opnemen van deze plaat. Traffic Fiction is dan ook een liefdevolle eerbetoon aan zijn opa. Resulterend in meer dan een verzameling liedjes. Het is een verhaal over zijn leven, gevuld met de soulmuziek van zijn jeugd en de wijsheid die hij van zijn bonpa meekreeg.

www.treburt.com

(Johan Schoenmakers)