Je zal als kind maar besmet zijn geraakt met het Telstar-virus. Een jongetje van een jaar of zes, die dagelijks de levensliedjes van Zangeres Zonder Naam (en haar broer Jerry Bey), Willy Alberti, Gert Timmerman en Johnny Hoes in het ouderlijk huis moest aanhoren. Die laatste, een volkszanger uit Rotterdam richt in 1964 zijn niet meer weg te denken platenlabel en opnamestudio op, waar hij zijn eigen wall of sound creeerde. En met succes. Jammergenoeg voor ondergetekende, want met een moeder die wel in was voor de heerlijke Nederlandse folkloremuziek, werd ook ik hiermee geinjecteerd. Na vele jaren van praatsessies en traumaverwerkingen leek ik over het dieptepunt heen te zijn. Ja, tot het moment dat het laatste album van The Kik in mijn bus valt en ik nietsvermoedend het schijfje in de speler stopt.
Na het repertoire van Boudewijn de Groot en een hoeveelheid songfestivalliedjes moest het niet gekker worden. Het kan dus nog gekker, want Bal Populaire is een plaat dat, na later bleek, in het epicentrum van Telstar in Weert door zoon Adri-Jan is vastgelegd. Je hoef je dan ook niet af te vragen wat er door mee heen ging. Voor een (hopelijk) eenmalige actie van Dave von Raven en de zijnen, die nog altijd hoopt op een potentiële hit en een gouden plaat, zal ik het voor deze ene keer door de vingers zien. Ach, bij The Kik kijk ik nergens meer van op. En toch heeft Bal Populaire iets ouderwets, aanstekelijks en aandoenlijks, maar wel met een beperkte houdbaarheid. De ode aan het levenslied met vrolijk klinkende accordeon en een dik opgelegd dameskoortje. Met lichtvoetig eigen werk over een liefde die nooit vergaat, de dood en de dingen die we beter niet zouden kunnen doen maar waar we toch steeds weer aan toegeven.
07-03: Middelburg, Schouwburg
08-03: Heerde, Theater de Heerd
13-03: Zevenaar, Kunstwerk! the Musiater
14-03: Rijssen, Parkgebouw
15-03: Amstelveen, Schouwburg
19-03: Apeldoorn, Theater & Convention Orpheus
20-03: Ede, Cultura
22-03: Rijswijk, Schouwburg
(Johan Schoenmakers)