De hoes toont een muzikant met zijn akoestische gitaar op weg naar een volgend optreden. 2009 stond voor Mile Signs in het teken van reizen en optreden. Regelmatig gebeurde dat op zijn geliefde plek…op straat. De singer-songwriter houdt tevens van de sfeer, die er hangt op een podium. Het naamloze debuut van de heer Signs is een hometape project geworden. De avantgarde folkartiest heeft in zijn slaapkamer de liedjes op een recorder geslingerd om niets van de spontaniteit verloren te laten gaan. Mile Signs laat zich leiden door zijn improvisatievermogen. De melodieën en teksten zijn spontaan ontstaan en heeft hij al zingend een eigen draai aan de toevalselementen gegeven.

Tijdens de eerste draaibeurt word ik nog niet overrompelt door de lijzige stem, die soms best ontroert. Onderwerpen als wroeging en onrust, lust en leed zijn verpakt in  complexe songs zonder direct herkenbare coupletten en refreinen. Mile weet als geen ander met zijn ongetrainde stem een tijdloze puurheid neer te zetten. Zo vermijdt hij met zijn experimentele folkliedjes  de voorspelbaarheid en gezapigheid. Zijn teksten zijn bijna onontkoombaar voor de luisteraar. Voorbeelden hiervan zijn onder meer:

I wouldn’t have minded if I died that night.So I gotta wonder why I’m still alive (Intoxicants)

War is for cowards. So sick of the militaristic mindset (Militaristic)

Now I’m drowning in deep sea, but I can see you all standing there on the shore. Now I can feel you all pulling me out of this tide. (wind in the Earten)
 

Over deze plaat kan ik nog zeggen, dat deze grensverleggend en gedurfd is vanwege het niet alledaagse karakter en sound. De singer-songwriter meldt mij nog, dat de opvolger een cd gaat worden in de americana-traditie.

www.cdbaby.com/cd/milesigns
www.myspace.com/milesigns
(Johan Schoenmakers)