“Felt” , de nieuwe cd van Lilium, verschijnt (rond mei/juni) via het Duitse Glitterhouse. Het vorige album, “Short Stories” dateert alweer van 2003. Van diezelfde plaat zag tevens een 5.1 dvd-audio release het licht. Lilium is het creatieve vehikel van Pascal Humbert. Deze voormalig bassist van 16 Horsepower heeft zijn hobbyband weer eens nieuw leven ingeblazen. Naast Pascal is Kal Cahoone (Tarantella) de enige overgebleven aanwezige vergeleken met zijn illustere voorganger. Zij verzorgt wederom zangpartijen op dit nieuwe album, naast nieuwkomer Hugo Race. Humbert heeft David Eugene Edwards’ Wovenhand eveneens achter zich gelaten, en richt zich met Bruno Green momenteel voltijds op Lilium. Deze in Colorado werkzame Fransman verplaatst opnieuw zijn grenzen op dit imposante staaltje aan loodzware sfeermuziek. Hierbij tijdelijk geassisteerd door uiteenlopende talentvolle muzikale idealisten als Thomas Belhom (Tindersticks).

Mogelijk zullen veel mensen deze zeer sfeervolle klanken willen rubriceren onder de noemer filmmuziek. Niet geheel ondenkbaar, maar naar mijn smaak lichtelijk onrechtvaardig. In tegenstelling tot filmmuziek is Pascals muzikale landschap hier de hoofdmoot. Beelden ontstaan bij beluistering vanzelf. Wanneer je wil weten hoe een woestijnlandschap wordt gevormd tot muziek dan is Felt een verplichte luistervoer. De songstructuur is los te noemen, maar vervalt allerminst tot buitenissig experimenteel geneuzel. Deze lui weten donders goed waarmee ze bezig zijn, en laten dit duidelijk horen op “Felt”. Evenals “Paris, Texas” van Ry Cooder wordt hier een fascinerend muzikaal landschap gecreëerd. Een initiatief dat het verdient om gehoord te worden. De hoes geeft een afbeelding van The Mojave Desert, en de muziek completeert dat beeld meesterlijk.
www.myspace.com/liliummusic
www.16horsepower.com/lilium.html
www.en.wikipedia.org/wiki/Lilium_%28band%29
(Rein van den Berg)