Dat de tango in Argentinië volkomen verweven is met het bestaan van de bevolking mag bekend worden geacht. Sinds De Traan van onze aanstaande vorstin heeft ook het Nederlandse volk kennis kunnen maken met de diepe emoties die deze muzieksoort kan losweken. Zeg je tango dan zeg je bandoneon, de knoppenaccordeon waarop deze muziek gespeeld wordt. In ons land vooral populair geworden door optredens (o.a. op het North Sea Jazz Festival) van Astor Piazzola. De in onze contreien veel meer in zijn schaduw opererende collega Dino Saluzzi is vorig jaar speciaal naar Amsterdam getogen om in het Muziekgebouw aan ’t IJ zijn 75ste verjaardag te vieren. Een gelegenheid waarbij hij muzikaal werd bijgestaan door het vaderlandse Metropool Orkest en de solisten Anja Lechner en tenorsaxofonist Felix Saluzzi.
Dat het Metropool Orkest onder leiding van Jules Buckley een van de veelzijdigste orkesten van de wereld is, weten we al langer dan vandaag. Ook op deze registratie van het concert op 13 februari 2009 blijkt dat hun prestaties als vertolkers van het werk van o.a. Philip Glass en Mikis Theodorakis geen toevalstreffers waren. Wederom verkeert het orkest in een blakende vorm en vooral de viool- en cellosectie van dit gezelschap stijgen tot grote hoogte. Uiteraard bevatten de composities van Dino Saluzzi al die elementen die zijn oeuvre kenmerken. Het bijzondere van zijn stijl is dat je die niet onder één noemer kan vangen. Als in een gepassioneerde liefdesdans kronkelen invloeden uit de volksmuziek en de klassieke muziek om elkaar heen, terwijl gelijktijdig geflirt wordt met invloeden uit de jazzmuziek. Tel daar het schitterende cellospel van Anja Lechner en het gepaste saxspel van Felix Saluzzi bij op en je avond kan niet meer stuk. Dat gold zeker voor het aanwezige publiek in Amsterdam dat na elke gespeelde compositie finaal uit zijn dak ging. U kunt iets van die bijzondere ervaring dankzij deze pracht-cd zelf thuis beleven. Met vorstelijke aanbeveling, uiteraard.
www.myspace.com/dinosaluzzi
www.saluzzimusic.com
(Koos Gijsman)