
Wat heeft een muzikale ziel meer nodig dan een intense stem, weemoedige mondharmonicaklanken, een akoestische en elektrische gitaar zal je je afvragen na beluistering van het nieuwe album van Amerikaanse zanger Luke Redfield. Een singer-songwriter die op negentien jarige leeftijd geïnspireerd wordt na het horen van de cd Nebraska van Bruce Springsteen. Na het afronden van zijn school reist hij in de daaropvolgende vijf jaren van Alaska, Engeland, Schotland, Nashville naar zijn huidige verblijfplaats Austin, Texas. De liedjes op de cd “Ephemeral Eon” zijn ontstaan op de akoestische gitaar en worden ondersteund door Jeremy Ylvisaker (elektrische gitaar), Haley Bonar (zang) en JT Bates (drums).
In de meeste songs ligt het tempo laag en laat de sobere begeleiding alle ruimte voor de stem van Redfield en de kracht van zijn woorden. Zijn autobiografische teksten ademen de rusteloosheid en de behoefte om onderweg te zijn. De emotie ligt steevast voor op de tong. Soms lijkt het of hij door een brok in zijn keel heen probeert te zingen.Je moet daarbij denken aan onder meer Nick Drake, Neil Young, Thomas Denver Jonsson en Iron and Wine.
Het meest mystieke moment laat Redfield ons beleven in het nummer Zanzibar met een in echo badende begeleidende elektrische gitaar. Waar nodig stript hij een liedje van alle overdaad en brengt hij deze oprecht en puur. Met een arsenaal aan intieme folk en countrysongs is “Ephemeral Eon” een prachtplaatje dat verdient om gehoord te worden
www.lukeredfield.com
www.myspace.com/lukeredfield
www.cdbaby.com/cd/redfieldluke
(Johan Schoenmakers)

Je maakt mij in ieder geval nieuwsgierig voor meer.