Toetsstenen. Geen onbekend fenomeen in de muziek. Sergeant Peppers van The Beatles. Exile On Mainstreet van The Rolling Stones. Producties die gezien worden als de maat aller dingen. Dus ook voor wat de desbetreffende groepen in een later stadium bekokstoofd hebben. Wat nu precies een cd tot toetssteen maakt, is niet altijd puur afhankelijk van de muzikale kwaliteiten. Ook de relatie tussen de cd en het tijdsgewricht waarbinnen deze verscheen, speelt daarbij een rol. Voor mij persoonlijk is God Shuffled His Feet van de groep Crash Test Dummies dat in 1993 verscheen zo’n muzikale markering in de tijd. Allereerst waren daar de teksten die de laatste restanten van religieuze nood die ik uit de hippietijd had overgehouden, voor eens en voor altijd naar het hiernamaals verwezen. Het donkerbruine licht cynische stemgeluid van zanger Brad Roberts fungeerde daarbij precies als dat kleine zetje dat ik nodig had om over de streep getrokken te worden. Muzikaal zat het ook allemaal geramd want de groep legde een mooi veelkleurig muzikaal tapijt neer dat was samengesteld uit veelal akoestische instrumenten.

Zeventien jaar later valt hun laatste cd Oooh La La! op mijn matje en lichtelijk opgewonden ga ik er eens goed voor zitten. Het moet gezegd dat Roberts en kornuiten een patente cd gemaakt hebben. Heerlijke vlot voorbijtrekkende popliedjes strelen het gehoor en stemmen de luisteraar mild. Roberts zou Roberts niet zijn wanneer onder al dat welwillende gefreewheel geen flinke scheut cynisme op de loer ligt. Gelukkig maar want een Dummies cd moet natuurlijk niet al te gerieflijk gaan klinken. Dat de groep ook muzikaal er nog steeds mag zijn, blijkt uit de originele liedstructuren en de fraaie, folky instrumentaties. Baanbrekend is deze cd niet, maar liefhebbers van mooie tijdloze popliedjes zitten met Oooh La La! op de eerste rij.

www.crashtestdummies.com
www.myspace.com/cr4sht3stdumm13s 

 

(Koos Gijsman)