RSS

Ken Will Morton – Contenders

Als Ken Will Morton geen singer-songwriter zou zijn maar een foto dan zou hij wellicht omschreven worden als grofkorrelig. Morton is begiftigd met een brommend, gravelachtig  stemgeluid dat volgens sommigen een soortgelijke klankkleur heeft als Bob Dylan, een mening die ik graag overlaat aan degenen die dit beweren. Het is tenslotte niet zo dat iedereen die ook maar enigszins door zijn neus zingt ook meteen klinkt als de grote neuzelaar uit Duluth, Minnesota.

Terug naar de orde van de dag. In dit geval is dat Contenders, de zesde solo-cd van deze onderbelichte muzikant, die in deze contreien de voorbije dagen voor enige warmte in barre wintertijden zorgde. In tegenstelling tot de terecht geprezen semiakoestische voorganger True Grit uit 2009 (lees de recensie van mijn collega Johan er maar op na) kiest Morton deze keer voor een volledig akoestische setting die naast het klassieke instrumentarium van gitaar, mandoline, dobro, staande bas, viool en banjo ook exotischer percussie-instrumenten als caxixi, guiro en doumbek herbergt.

Het gebruik van die uitheemse instrumenten bezorgt toch al lekker in het gehoor liggende medium tempo songs als Broken Windows, prijsbeest Que Lastima (inclusief Spaanse gitaar) en Swan On The River (gebaseerd op Ballad Of The Gliding Swan in de uitvoering van Dylan) net dat beetje extra karakter waardoor de temperatuur tijdens het luisteren een graadje omhoog schuift.

Naar verluidt is Morton intussen volop bezig met het opnemen van een nieuw rockalbum. Aan de hand van zijn achterliggende albums wordt dat opnieuw een plaatje om vol verwachting naar uit te kijken. Maar voordat het zover is, biedt Contenders negen nummers waaraan elke rechtgeaarde liefhebber van bloedeerlijke americana zich dezer dagen naar hartenlust kan opwarmen.

 

http://kenwillmorton.com

www.myspace.com/kenwillmorton

http://www.altcountryforum.nl/2010/01/26/ken-will-morton-true-grit


Your Comment