RSS

Joe Purdy – Last Clock On The Wall

joepurdy10

Een bezige bij is het zeker, de uit Arkansas afkomstige singer-songwriter Joe Purdy, die zojuist zijn tiende cd in zes jaar tijd heeft uitgebracht “Last Clock On The Wall”. Alle 10 cd’s die Joe heeft uitgebracht zijn van een constante kwaliteit. Het is ook wel zo dat ze nooit uitspringen van vrolijkheid, maar een slechte cd heeft Purdy nooit afgeleverd.
Voor deze nieuwe cd heeft Joe gekozen om op te nemen in een kasteel in Strahaven in Schotland. De meeste nummers op het folky-achtige “Last Clock On The Wall” zijn in een week tijd geschreven. Als je de cd beluistert waan je je in vroeger tijd met de gebruikte instrumentarium: Mondharmonica, Slide-guitaar, banjo en een welkome afwisseling met de viool.
Op deze cd is Joe Purdy de wanhoop nabij, lijkt het. Als rode draad door de hele cd loopt een jeugdliefde van Joe, die helaas vroegtijdig zelf een einde aan haar leven heeft gemaakt.  De opener is een slow-tempo americana “Let me sing for you”, waarin Joe zich verontschuldigd aan zijn geliefde dat hij zijn liefde voor haar niet kon uiten in de vorm van een ring, maar het enige wat hij kon doen is een ode aan haar te brengen. Op de acoustische fingerpicking stijl “Brown Suits and Cadillacs” blikt Purdy terug naar de “Good Old Days” en de eerste kus. In de wanhoop gezongen “Been Up So Long” wil Purdy het bijna uitschreeuwen, dat het hem niet uitmaakt of zij hem aardig vindt, maar doe niet alsnog. “You’re a Fake”stelt hij. In “Dress Too Long” komt Lou Reed’s “Walk On The Wild Side” om de hoek kijken.
In de acoustische fingerpicking stijl “Dead End Kids” verhaalt hij over de kindertijd met zijn jeugdliefde. “Toen wist je me naam nog wel, nu gebruikt je Cocaine en ben je de weg kwijt”. Aan het eind van het nummer maakt zijn vroegere jeugdliefde een eind aan haar leven, omdat ze het leven met de drugs niet meer aankan. De laatste twee nummers “School Teachers Blues” en het afsluitende “Too Young” worden uiterst kaal, op piano en guitaar, neergezet door Joe Purdy. Aan het abrupt einde van zijn jeugdliefde kan de hoofdpersoon van “Last Clock On The Wall” zich niet overheen zetten en verbrandt hij letterlijk huis en haard en verlaat de stad om in de trein de in lichte laaie staande huis achter zich te laten. Als je goed naar de teksten van deze cd luistert, begrijp je waarom Joe Purdy op “Last Clock On The Wall” vaker wanhopig klinkt. Het is een juweeltje geworden en zeker 1 om een apart plekje te geven!

http://joepurdy.com/music

Johan Schoenmakers


Your Comment