Van blueszangeres Beth Trepagnier wist ik niet veel meer dan dat ze uit New Orleans komt, opgegroeid is in een muzikale omgeving en dat ze rond haar tiende is beginnen drummen. Op haar website valt verder te lezen dat haar invloeden variëren van Stax-muzikanten langs Joss Stone tot Loretta Lynn, Janis Joplin en Melissa Etheridge. Hoewel Trepagnier zich vooral positioneert binnen de bluesmuziek, laat die ruimere muzikale interesse zo zijn (positieve) sporen na op haar onlangs verschenen debuut-cd ‘Louisiana Lover’.
Beth Trepagnier klinkt als Christine McVie van Fleetwood Mac, maar dan een stuk zwaarder, zoals na een dag waarop ze vier pakjes sigaretten heeft gerookt en minstens één fles Jack Daniels achterover heeft geslagen. Het soort stem waar ik met het grootste plezier naar luister, zelfs al wordt er al eens stevig náást de toonladder gezongen.
Op ‘My Heart Believes In Love’, een funky soulnummer in de latere Stax-traditie, compleet met een swingende blazerssectie, legt Trepagnier meteen haar troeven bloot. Dit is rauw, eerlijk, direct en ongekunsteld. En inderdaad soms in een lichtjes andere toonaard dan de rest van de band. So what? Een icoon als Neil Young heeft daar een hele carrière op gebouwd.
In ‘Baby, Baby, Baby, Please’ komen de Stax-invloeden voor de tweede keer tot uiting. De zanglijn en de sax van Eddie Nussbaum lijken zo te zijn weggelopen uit een opnamesessie met Carla Thomas. En meteen daarna grijpt Trepagnier zonder schroom naar een tearjerker van formaat met de countrybluessong ‘I’m In Love With You Darling’.
‘Louisiana Lover’ biedt verder luie en trage blues met ‘The Only Man For Me’, een ode aan Jack Daniels (dat aan het eind van de cd nog eens terugkomt in een geslaagde akoestische versie), het broeierige ‘Rain On Me’, ‘I’ll Wait Forever’, een nummer dat me meer dan eens deed denken aan ‘Bring It On Home To Me’ van The Animals en ‘Let You Back In’, met de sfeervolle steelgitaar van Lewis Breaux. En tussendoor zorgen uptempo songs als ‘Messin’ With Your Mind’ en titeltrack ‘Louisiana Lover’ ervoor dat Beth Trepagnier een prima plaatje heeft afgeleverd.
www.myspace.com/bethtrepagnier
Ik ben het niet me je eens Martin dat dit een prima plaatje is , eigenlijk is het om te huilen.
Beth Trepagnier een Blueszangeres ?
Beinvloed onder andere door krijser Janis Joplin tja wat kan je dan verwachten.
Hier hoor je een band die slaapverwekkend is of je naar de fles doet grijpen van miserie.
Beth raad ik aan om een andere job te kiezen want dit is één van de grootste mislukkingen van dit jaar naar wat mijn oren me vertellen.
Het leuke aan muziek in nu juist dat je het niet met elkaar eens hóéft te zijn, James. Het is tenslotte geen exacte wetenschap. Wat jij een krijser vindt, vind iemand anders misschien wel een van de beste zangeressen ooit. Wat voor jou slaapverwekkend is, is voor een ander stel oren wellicht sfeervol.
Sommigen vinden ‘New Morning’ van Dylan een absolute rampplaat, anderen vinden het één van zijn beste LP’s. Dat maakt muziek nu net zo boeiend…