Light and Dark is het derde album van deze eigenzinnige Britse artieste. Haar zeggingskracht ligt primair in zeer expressieve zang en uitgekiende composities. Wanneer je hart open staat voor emotionele liefdesliedjes dan zal Kate Walsh je zondermeer weten te treffen. In het Britse koninkrijk wordt ze op handen gedragen, zeker nadat haar vorige album – Tim’s House – als een komeet door de iTunes album chart schoot. Publiciteit en promotie bleven in onze Lage Landen tot mijn verbazing tot dusverre nagenoeg achterwege. Muziekliefhebbers die hun blik over de grenzen lieten gaan werden gedwongen doorgewezen via de importkanalen, iets wat ze waarschijnlijk toch al deden. Als zelfstandig detaillist kun je jezelf tegenwoordig geen risico’s meer veroorloven, deze groep is zakelijk gezien bijna verplicht de trend te volgen van wat de platenbusiness oplegt. Zelfstandige keuzes zijn helaas bijna met de nek omgedraaid. Overigens de artiest balanceert met vergelijkbare risico’s, want de platenmaatschappij liet Kate keihard vallen na het tegenvallende commerciële succes van haar debuut Clocktower Park.

Tim Bidwell was opnieuw verantwoordelijk voor de productie, maar kan me niet voorstellen dat hij het budget van Light and Dark andermaal weet te begrenzen tot 500 Engelse Pond. Het songmateriaal vloeit weelderig (letterlijk), en staat bol van sferische snaararrangementen. De poëtische teksten behelzen uitsluiten de relationele hoek, waarbij Kate allerminst benauwd is zichzelf in alle duidelijkheid te benoemen. Piano, harp en cello komen frequent voorbij, maar dat doet wat mij betreft geen afbreuk aan de intimiteit van de songs. Kate weet de luisteraar naar zich toe te trekken. De muziek is licht, en donker genoeg om de zoete gedeeltes te absorberen. Sam Phillips, de ex van T-Bone Burnett, is ter vergelijking een uitstekend voorbeeld van dezelfde sfeer die Kate Walsh met haar muziek oproept. Duidelijk binnen de grenzen van de definitie voor het woord: Popmuziek. Geen rurale authenticiteit, maar wel degelijk vakmanschap van de bovenste plank. Kate wordt niet gemotiveerd door geld, en wanneer je haar muziek beluisterd dan hoor je dat ze gedreven is door integriteit. Stemmige romantiek die zelfs de hardste noot weet te kraken – althans, mits ik mezelf goed heb ingeschat. Kate had mij al ingepakt met haar 2 vorige albums, en ook met Light and Dark kan ik het uitstekend vinden.

Gedeelte uit Seafarer:
I tasted salt air when I kissed the Seafarer,
And into his arms deeper,
I fell from old keepers.
And under the warm sand I buried my cold hands,
And into the sea I swam,
Leaving those old plans.
http://www.youtube.com/watch?v=7Jx1tPkqi5Q&feature=related

http://katewalsh.co.uk/
http://www.myspace.com/katewalsh

(Rein van den Berg)