Eerst is er de spanning van de stilte en de verwachting. Noem het een soort voorspel dat ervoor zorgt dat al je zintuigen op scherp staan, in volle afwachting van wat komen gaat. En dan is er de sensuele en lichtjes hese stem van Kathleen Vandenhoudt die, gedragen door een al even zinnelijke Chet Baker-achtige trompet en een slidegitaar, tegelijkertijd verleidt en smeekt: ‘Don’t Ever Stop Carressing Me’. Je vraagt je onwillekeurig af wie er eigenlijk sterk genoeg in zijn of haar schoenen staat om een dergelijke bekoring te weerstaan want de jazzy openingstrack van ‘Gracious’, Vandenhoudt’s tweede solo-cd, is ruim vier minuten broeierige seks.

Daarna is het even naar adem happen, al krijg je daar amper de tijd voor want ook het sfeervolle ‘Moon’ (dat mij, in positieve zin, een beetje deed denken aan Markowski) laat je niet los. Dit nummer zindert tot diep in je ruggengraat, niet het minst door de subtiele Hammond toets die de song diepte en body geeft. En zo gaat het maar door: ‘The One Breaking Glass’, ‘Framed My Dad’ (met mooie flarden lap steel en elektrische gitaar), het met de losse pols op Grace Jones geënte ‘Dance Naked Dance’ dat een zalige Latijnse bandoneon combineert met de aardse verleidingskunsten van Kathleen Vandenhoudt.

Om vervolgens uit te komen bij het kleine meesterwerkje ‘Kiss The Longing’, dat na een eerste oppervlakkige beluistering lijkt te bestaan uit losse flarden muziek, maar dat na elke nieuwe beluistering zijn geheimen prijsgeeft. Schitterende stem, fraaie gefragmenteerde compositie.

‘Let It Burn’ heeft dan weer een lichtjes jazzy en funky klankkleur en laat een Vandenhoudt horen die niet alleen alle vocale registers opentrekt, maar die bovendien zo suggestief zucht en kreunt dat je al een gigantisch ijskonijn moet zijn om het niet nóg warmer te krijgen dan het tijdens deze hondsdagen toch al is. En ‘We All Got It In Mind’ en titeltrack ‘Gracious’ zijn songs als een roodgloeiende lavastroom; er zullen in België de voorbije maanden weinig nummers geschreven zijn die even substantieel zijn als dit duo.

In sommige uithoeken van Nederland wordt België nog steeds geassocieerd met patat (‘frieten’ noemen we dat hier), gemoedelijkheid en Bourgondisch leven. Sommige veralgemeningen zijn nu eenmaal even moeilijk uit te roeien als paardenvliegen. Dankzij schitterende zangeressen als Kathleen Vandenhoudt, die over een van de beste stemmen in de Benelux beschikt, worden die achterhaalde clichés hopelijk snel naar het land der fabelen verwezen. ‘Gracious’ is een uitstékende cd!

www.kathleenvandenhoudt.be