Met een traditioneel muziekverhaal in zijn pocket, dat hij de zoon is van een singer-songwriter die al vroeg gitaar leerde spelen en vanaf zijn vijftiende in verscheidene bandjes heeft gespeeld komt “onze” Woody Guthrie en Hank III in spé op zijn 29ste met een in Nashville, Tennessee opgenomen titeloze debuutcd. Onder leiding van producer Good Old Teddy Glenn kreeg Americana stylist Danny Trashville  hulp van oude bekenden uit de muziekindustrie, waaronder Al Perkins, George Pirelli en Eugene Moles de opvallendste zijn. Met een aangeboren stemgeluid die je enigzins doet denken aan Chuck Prophet heeft Danny “Boy”, samen met Teddy Glenn in de 1927 studio een rauwe, pure en ongepolijste mix van americana en altcountry weten neer te zetten. Als een op stoom komende diesel opent Trashville zijn debuut vlammend met repeterende ritmes in Hey Babe en Turn Left, waar Danny’s vuurspuwende Ukulele spel en Al Perkins sublieme banjo bijdragen een vrij dominerend karakter dragen. Laatst genoemde song krijgt met Dave Russell’s Fiddle spel een The Devil Went Down To Georgia inslag. Grommend vraagt Trashville zich af waar de Wild Wild Women zijn, want deze Honky Tonky Men heeft ook zijn behoeftes. De alt-country semi rocker Ho-down valt op door de wederom aanwezige repeterende tekst en ritmes. De ijzersterke altcountry-ballad in de beste traditie van genoemde genre maakt een einde aan Danny Trashville’s genoeglijke, maar o zo korte eersteling, want klokkend op 25 minuten, 8 nummers, samen met het overbodige instrumentale Ukulele Interlude en een prijskaartje van 11 dollar ontwaar ik op zijn titeloze debuutcd een te klein portie aan muzikale, weelderige heerlijkheid om nu al overtuigd te zijn van Trashville’s kunnen.

www.dannytrashville.com
www.myspace.com/dannytrashville
www.cdbaby.com/cd/DannyTrashville

(johan schoenmakers)