De opening van Jason Paul Johnston’s 1ste album Willows Motel zuigt mij naar binnen met een fijnzinnig stuk steel gitaar van Tommy Detamore. Hoe ongekend vertrouwd en eenvoudig kan een gedegen stuk Americana klinken. Je zou denken dat je te maken hebt met een zuidelijke Amerikaan, ook de Mexicaans aandoende trompetjes in het titelnummer geven je dat gevoel, maar dat is maar gedeeltelijk waar, want we hebben hier te maken met resultaat van een Canadeze predikant, en zijn vrouw, weliswaar afkomstig uit Tennessee. Stukje genetische aanwezigheid dus, want voor het overige vond de productie van dit debuut geheel plaats in Canada. Onder bezielende productionele leiding van een door de wolgeverfde Bruce Anthony. Jason Paul weet een aantal van zijn songs vanuit een soort kabbelstructuur om te bouwen tot een aangename rock georiënteerd nummer. Soms ingetogen, dan weer alsof hij met een galop dreigt, te allen tijde straalt de gedrevenheid van een pure songsmid over het album. 
 
Hij smeedt autobiografisch en alledaagse kwesties verantwoord tot een geheel. Het plezierige aan deze plaat is volgens mij het respect en de ruimte die Jason Paul gunt aan zijn medemuzikanten. Iedere song staat op zich, terwijl elke keer een andere muzikant extra wordt belicht, iets wat tevens de variatie van Willow’s Motel ten goede komt. Er wordt niet met overdaad gestrooid, en juiste kanalisering vindt knap gedoseerd plaats waardoor het album niet verzandt in een losse structuur, maar zich steeds opnieuw hervind. Voor de geoefende luisteraar zijn dit soort werkjes ideaal, want ze blijven ook na diverse luisterbeurten boeien. Uiteraard heeft het overall geluid van Willows Motel een mooi uitgekristalliseerd Americana geluid, met volop ruimte voor traditionele instrumenten. Hier vind je allerminst een fabrieksmatige sound om het ego van de een of andere respectloze geldwolf te plezieren, omdat hij zijn investering veilig dient te stellen. Dit is een product gemaakt door muzikanten die zich uitsluitend hebben laten leiden door spelplezier. Gelijkgestemde artiesten moet je vinden in het ruime veld ergens tussen the Avett Brothers en Neil Young. Jason Paul Johnston en de zijnen hebben de tijd genomen een mooie cd te maken, nu rest voor de luisteraar slechts om de tijd te vinden om hiervan uitgebreid te genieten. Ik raad serieus aan dit in overweging te nemen.

http://www.myspace.com/jasonpauljohnston
http://www.jasonpauljohnston.com/
http://www.cdbaby.com/cd/jpjohnston

(Rein van den Berg)